Posts Tagged ‘satelliet’

Evolutie beats revolutie

Posted 04 jun 2019 — by Emerce
Category nieuws

“Mensen hebben de neiging innovatieve ontwikkelingen in de komende twee jaar te overschatten, maar de veranderingen van de komende tien jaar te onderschatten. Laat jezelf daardoor nooit in slaap sussen”, zei Microsoft oprichter Bill Gates vele jaren geleden.

Wijze woorden over gedrag waar ik mezelf ook regelmatig schuldig aan heb gemaakt. Toen in 1980 de eerste satelliettelevisie in Nederland beschikbaar kwam, dacht ik dat commerciële tv binnen vijf jaar ook wel z’n intrede zou doen bij ons. Het duurde echter een kleine tien jaar voor RTL onze huiskamers binnen zou komen.

En in 1996 was ik er als initiatiefnemer van de jammerlijk gefaalde betaalzender Sport7 nog heilig van overtuigd dat tv ‘achter de decoder’ snel groot zou worden. Ook daar duurde het nog vele jaren voor Fox Sports die markt zou veroveren.

Een paar jaar geleden was ik te gast in een laboratorium in Zurich voor een indrukwekkende demonstratie van Virtual en Augmented Reality. Nog steeds zijn beide technieken niet doorgebroken. Onder gamers slaan ze misschien enigszins aan, maar de benodigde brillen zijn nog altijd te groot, er is onvoldoende content voor het grote publiek, de hardware is te duur en dus kijken consumenten nog even de kat uit de boom.

Hetzelfde geldt voor de Blockchain. Heel veel bedrijven kijken ernaar, er is een groep van ‘early adopters’ maar ik zie nog nergens een massale omarming van de ‘distributed ledger’. Waar door de Bitcoin nog maar een jaar geleden de ondergang van traditioneel geld nabij leek, ziet het er nu naar uit dat we het er nog jaren mee zullen moeten doen.

Betekent dat dat VR, AR, Blockchain en de Bitcoin nooit gaan doorbreken? Zeker niet. De voordelen ervan zijn zo evident dat het er echt nog wel van gaat komen. Misschien niet binnen twee, maar – om met Gates te spreken – zeker binnen tien jaar.

Door schade en schande wijs geworden ben ik inmiddels gaan inzien dat evolutie een veel betere weg is dan revolutie. Niet in één keer een bestaande markt op z’n kop proberen te zetten, maar stap voor stap innoveren zodat de massa in z’n eigen tempo kan volgen. Want de toekomst voorspellen is moeilijk en daarom kan je hem maar het beste zelf creëren.

* Dit artikel verscheen eerder in het meinummer van Emerce magazine (#171).



Lees het volledige bericht op Emerce »

Satellietzender Canal Digitaal naar Canal+

Posted 28 mei 2019 — by Emerce
Category nieuws

Vivendi’s Canal Plus neemt voor 1,1 miljard euro M7 over, bekend van Canal Digitaal, TV Vlaanderen en Online.nl.

M7 is nu nog in handen van de investeerder Astorg. Het in Luxemburg gevestigd M7 is een van de grootste aanbieders van satelliettelevisie in Europa. In Nederland heeft het bedrijf naast Canal Digitaal ook internetaanbieder Online.nl in handen. Daarnaast heeft de onderneming activiteiten in Tsjechië en Slowakije, Oostenrijk, Hongarije, Roemenië en Duitsland.

In totaal heeft M7 zo’n 3 miljoen abonnees. Een belangrijk deel van die klanten heeft satelliettelevisie omdat ze afgelegen wonen. Voor andere satellietkijkers is het enorme aanbod van buitenlandse zenders een overweging.

De omzet bedraagt zo’n 400 miljoen euro. De groep wordt geleid door Nederlander Hans Troelstra, die onder meer bij UPC Nederland heeft gewerkt.

Canal Plus is het grootste bedrijfsonderdeel van Vivendi na de Universal Music Group. Het bedrijf zette vorig jaar 5,17 miljard euro om en had een winst van 400 miljoen euro.

Met de verkoop keert Canal Digitaal feitelijk terug in de moederschoot, want in Nederland werd de aanbieder ooit afstoten door Canal Plus. De satelliettak ging op 1 september 2004 onder de naam Canal Digitaal met een nieuwe eigenaar verder.

In de Benelux heeft M7 de laatste jaren nogal wat concurrentie gekregen, niet alleen van internet, maar ook van het nieuwe satellietbedrijf Joyne.

De Europese Commissie moet de overname nog goedkeuren. De transactie moet in september zijn voltooid.

Foto Pixabay



Lees het volledige bericht op Emerce »

SpaceX lanceert internetsatellieten

Posted 24 mei 2019 — by Emerce
Category nieuws

Ruimtevaartbedrijf SpaceX heeft gisterenavond zestig satellieten in een baan om te aarde gebracht. De satellieten zijn onderdeel van een netwerk dat uiteindelijk de hele wereld omspant en breedband internet op aarde geeft.

De lancering bracht zestig satellieten in de ruimte, elk 227 kilo in gewicht. Ze draaien op 440 kilometer afstand een baan om de aarde. Dat is niet geostationair maar lager. Op die afstand is minder ruimteafval en de nodes zelf verbranden uiteindelijk helemaal in de dampkring van de aarde.

Met zes lanceringen heeft SpaceX voldoende satellieten in de ruimte om commercieel internet aan te bieden in Amerika en Canada aan grote delen van de populaties. Het netwerk heeft Starlink. Het is nog niet duidelijk of dat ook de entiteit is waar consumenten en bedrijven internettoegang kopen.

Op termijn overal in de wereld toegang tot Starlink beschikbaar zijn. Daar zijn naar schatting 24 lanceringen en meer dan duizend satellieten voor nodig.

Starlink is een product van SpaceX.



Lees het volledige bericht op Emerce »

Duizend websites voor één bedrijf? Complexiteit heeft orde nodig

Posted 14 mei 2019 — by Emerce
Category nieuws

Hoeveel bedrijven hebben nou tientallen websites nodig, laat staan duizend? Wel, veel meer organisaties dan je op het eerste gezicht zou denken. De Gezinsbond, bijvoorbeeld – dat is de overkoepelende belangenvereniging voor gezinnen in Vlaanderen. Die wou namelijk al zijn negenhonderd(!) regionale afdelingen van een eigen website voorzien, zonder daarbij de controle vanuit het hoofdkwartier te moeten afgeven. Waar schuilt het gevaar van zoveel websites?

Om meteen met de deur in huis te vallen: multisite-projecten zijn per definitie geen katjes om zonder handschoenen aan te pakken. Ze stellen organisaties steevast voor een heleboel uitdagingen die om visie en doortastend optreden vragen. En dat geldt zowel op technisch vlak  -denk maar aan technologiekeuze, schaalproblemen en integraties – als op uitvoerend gebied – coördineren van communicatie, visie en projectopvolging.

Te midden van al die verschillen in mogelijke aanpak en concrete opzet zijn er toch klassieke uitdagingen bij multisite-uitbouw die telkens terugkeren. Of je nu een ledenorganisatie met honderden afdelingswebsites wilt aansturen, zoals in dit geval, of microsites voor marketingcampagnes bij een multinational bestiert; de challenges hieronder komen heel vaak terug. Ik ga er even doorheen aan de hand van de Gezinsbond-case, één van de grootste multisite-projecten in België van de afgelopen jaren. Een ongezouten inkijk achter de schermen, die enkele herkenbare en ook minder voor de hand liggende uitdagingen blootlegt.

De bomen en het bos: legacy-uitdagingen

De uitdaging waar de projectverantwoordelijken bij Gezinsbond voor stonden, waren niet min. Vooral technisch was de zogeheten legacy groot. Even wat context ter illustratie.

Het hoofdkantoor van Gezinsbond staat in Brussel, van waaruit de algemene regie voor de organisatie verloopt en waar de nationale campagnerichtlijnen worden uitgezet. Daarnaast rekent de ledenvereniging op lokale satellietafdelingen voor elke stad, dorp of deelgemeente. En dat zijn er heel wat – 950 om precies te zijn. Elke afdeling wordt draaiende gehouden door lokale vrijwilligers. Die combinatie had in de loop der jaren geleid tot de volgende situatie:

  • Eén nationale website, die na vier jaar end-of-life was,
  • Enkele honderden regionale websites, opgemaakt in een waaier aan verschillende contentmanagementsystemen en volledig beheerd door lokale vrijwilligers,
  • Een gebrek aan coördinatie of mogelijkheid tot contentpush vanuit het hoofdkantoor naar lokale afdelingen.

Die wirwar was uitgedraaid op grote verschillen in onderlinge zichtbaarheid en online aanwezigheid. Lokale afdelingen die toevallig konden rekenen op een technisch goed onderlegde webmaster, bleken veel zichtbaarder en dus ook actiever dan regio’s met een minder goed uitgebouwde website. Veel afdelingen zaten zelfs helemaal zonder online aanwezigheid en beschikten dus over geen enkele manier om zelf georganiseerde evenementen of nationale acties digitaal te ondersteunen.

Controle vs. lokale vrijheid

Het laatste item op het lijstje is een probleem dat niet alleen bij ledenverenigingen voorkomt, maar ook vaak bij bedrijven die in meerdere landen opereren. Enerzijds wil je als hoofdkantoor in pakweg België of Nederland vaak voldoende vrijheid kunnen bieden aan lokale entiteiten om zélf content te publiceren – denk maar aan regiogebonden marketinginitiatieven of evenementen. Daarbij wil je voldoende flexibiliteit voor technische verschillen, bijvoorbeeld een omgekeerde schrijfrichting of integraties met sociale media die bij ons minder gangbaar zijn. Anderzijds wil je als bedrijf ook strak de touwtjes in handen kunnen houden, bijvoorbeeld op vlak van huisstijl of voor het gelijktijdig internationaal publiceren van persberichten. Het is dus niet alleen een kwestie van de juiste rollen en rechten, maar ook een technisch vraagstuk.

Overkoepelende communicatielijnen

Eén van de grootste uitdagingen bij multisite-projecten is de organisatie en projectopvolging. Het is onbegonnen werk om honderden stakeholders uit verschillende ledenafdelingen rond de tafel te krijgen. Nuttige alternatieven zijn online bevragingen of rondetafelgesprekken met een representatieve steekgroep. Op die manier genereer je voldoende draagvlak – sommige lokale afdelingen hebben immers al wél een performante website die ze niet graag verliezen aan een centraal opgelegd CMS – én zorg je voor een implementatie van de juiste functionaliteiten in de juiste fase van de oplevering.

Na overleg met Gezinsbond werd beslist om de hoeveelheid vrijheid van lokale webmasters en afdelingsbeheerders zorgvuldig te regisseren. Om die visie tot uitvoering te brengen, was een sterk technisch framework nodig…

Onder de motorkap

Anno 2019 start haast geen enkel multisite-project uit het niets. Er moet rekening gehouden worden met bestaande databases, backoffice-producten, budgettering, enzovoort. Ook Gezinsbond beschikte over een erg specifieke architectuur, met een enorm uitgebreide bestaande ledendatabase.

We besloten om alle honderden ledenwebsites van Gezinsbond op ons open source, Drupalgebaseerde platform aan te sluiten. Op die manier kon Gezinsbond naar eigen vermogen schalen met nieuwe websites en heeft de organisatie zelf blijvend de sleutels in handen om nieuwe subsites op te starten. Dankzij het opensource-element hangt Gezinsbond daarbij niet vast aan een bepaalde technologieleverancier of een abonnementskost voor elke individuele ledensite. Dat vendor lock-in-syndroom wilde het management immers absoluut vermijden – des te meer gezien de omvang van het totale project. Het IT-team beschikt dankzij de implementatie van het multisite-platform over een aantoonbare ROI op enkele jaren tijd. Dat laatste is een hele krachttoer voor een organisatie die spaarzaam omgaat met bescheiden ledenbijdragen en die toch tegemoet wil komen aan de vraag van honderden afdelingen.

De vereenvoudigde blauwdruk hierboven legt de complexiteit bloot van de architectuur die achter de websites schuilgaat. De surfervaring die tegenover bezoekers relatief eenvoudig lijkt, wordt in wezen aangestuurd door verschillende componenten die allemaal met elkaar in verbinding staan en die beheerd worden door specifieke profielen.

Resultaat

Na een uitgebreid strategisch traject bouwden we een multisite-raamwerk uit voor de ledensites. Door de centrale aanpak konden we beantwoorden aan de multisite-vereisten voor grote organisaties:

  • Elke subsite vrijheid geven voor lokale contentinvulling,
  • Centrale beveiligingsupdates automatisch uitrollen op elke ledenwebsite,
  • Algemene huisstijl- en contentupdates (bv. persberichten) meteen publiceren zonder tussenkomst van lokale afdelingen,
  • Verdere professionalisering en éénmaking van het Gezinsbond-merk strak in handen houden.

Los van de specifieke use case van multisite bij specifieke organisaties, is de algemene teneur duidelijk: een gedetailleerd strategisch traject met alle stakeholders, de juiste integraties met bestaande systemen, en een future-proof architectuur die op termijn waarde oplevert. Daarbij kijk je best altijd verder dan louter de technische kant van de zaak. Wie lokale webmasters (voor ledenverenigingen) of regionale contentmanagers (bij internationale bedrijven met websites per land) voldoende betrekt en vrijheid geeft, zorgt voor een stuk ownership dat zichzelf terugverdient.



Lees het volledige bericht op Emerce »

Leven in tijden van spionagekapitalisme

Posted 01 mei 2019 — by Emerce
Category nieuws

De bekendste spionagekapitalist is Facebook. Sinds de opkomst van internetreuzen is privacy niet meer vanzelfsprekend. Dataverzameling is gemeengoed, en dat dat zomaar kan, daar is uiteraard niet iedereen het mee eens. Hoogleraar Shoshanna Zuboff schreef daarover het het boek The Age of Surveillance Capitalism. Rens van der Vorst vat het voor je samen.

In oktober 2018 werd The Age of Surveillance Capitalism gepubliceerd. Geschreven door hoogleraar aan de Harvard Business School Shoshanna Zuboff. Belangrijk, vol nieuwe inzichten en essentieel voor onze toekomst. Een boodschap die verspreid moet worden! Helaas is het boek óók dik (523 pagina’s), ontoegankelijk, moeilijk, in het Engels, en vol met 6-en-meer-lettergrepen-woorden. Daarom maakte ik een ongenuanceerde, incomplete, versimpelde, zelf ingekleurde, zelf aangevulde maar – hoop ik – hartstikke toegankelijke samenvatting.

Spionagekapitalisme, wat is het?

Hét kernbegrip van het boek is Surveillance Capitalism. Ik vertaal dat met spionagekapitalisme. Dat is geen exacte vertaling, toegegeven, maar het dekt wel de lading, denk ik. En het klinkt lekker. Wat jij van de term vindt, mag je zelf bepalen nadat ik heb uitgelegd wat spionagekapitalisme precies is. Daar gaan we dan!

Spionagekapitalisme is een vorm van kapitalisme waarbij mensen bespied worden vaak zonder dat ze daar bewust van zijn. Dit bespieden leidt tot een dataverzameling. Er wordt data verzameld over wat mensen ‘doen’ (posten, liken, kijken, klikken, zoeken, etc..). Dat is de ‘eerste laag’. Maar er wordt ook data verzameld over hoe mensen dat doen (waar, hoe vaak, met wie, op welke toon, met een filter of zonder, hoe lang, wanneer, etc..). Dat is de schaduwlaag. En die is pas echt waardevol. Met de data uit de eerste laag en de schaduwlaag samen kun je gedrag voorspellen en die voorspelling verkoopt de spionagekapitalist aan zijn klanten: bedrijven of organisaties die ook weer iets willen verkopen. Zeep of een idee. De spionagekapitalist verkoopt daarmee zekerheid. Ik weet zeker dat deze mensen in jouw product geïnteresseerd zijn. Ik weet zeker dat deze mensen niet gaan stemmen.

Daar staan we nu. En dat is nog maar het begin. De beste manier om zekerheid te verkopen, is namelijk niet om gedrag te voorspellen, maar om gedrag te beïnvloeden én te bepalen. Data gebruiken om mensen te manipuleren en die ‘superkracht’ weer verkopen aan bedrijven en organisaties. Dát is het doel van het spionagekapitalisme. Van voorspellen naar bepalen. Van vóór ons automatiseren naar ons automatiseren.

In het boek staan hier en daar ” zelfgetekende plaatjes’. Dus ik dacht, laat ik er ook eentje tekenen.

En dan nu de praktijk. Laten we er eens een voorbeeld bij halen van een bekende spionagekapitalist: Facebook. Facebook registreert alles wat je liket, post, deelt, klikt en bekijkt. Via Facebook – pixels word je ook bespied als je andere websites bezoekt. En zelfs je contacten worden in kaart gebracht. Dat betekent dat ook mensen zonder Facebook-account in beeld zijn. Kortom, Facebook streeft erna alles en iedereen te bespioneren. Dat is nog maar de eerste laag. Facebook registreert ook hoe vaak je Facebook gebruikt, waar, op welke manier, hoe lang, vanaf welk apparaat, en ga zo maar door. De schaduwlaag. Met al deze gegevens voorspelt Facebook jouw gedrag. Bijvoorbeeld of je van plan bent een spijkerbroek te kopen. Die voorspelling wordt weer verkocht aan bedrijven, die met die gegevens jou proberen te beïnvloeden (kijk nou eens, wat een mooie spijkerbroek!). Facebook heeft al aangetoond dat het meer kan dan alleen voorspellen. Zo lieten ze zien dat ze gebruikers wat somberder konden maken door ze bepaalde berichten te laten zien. Dat past in hun plannen: niet voorspellen of je een spijkerbroek wilt kopen maar bepalen dát je een spijkerbroek wilt kopen.

Er is nooit genoeg data! Een spionagekapitalist heeft nooit genoeg data. Hoe meer data, hoe beter gedrag voorspeld kan worden. Hoe beter gedrag bepaald kan worden. Hoe meer zekerheid verkocht kan worden. Met data wordt de kunstmatige intelligentie getraind. Kwantiteit leidt tot ‘kwaliteit’. En dus is het de ambitie van het spionagekapitalisme om elk gedrag te bespieden en om te zetten in data. Het spionagekapitalisme streeft er na zijn activiteiten uit te breiden. In de breedte en in de diepte.

Laten we beginnen met de breedte. Bijvoorbeeld: de spionagekapitalist Google. Die startte als een zoekmachine. Dat was en is een goede manier om mensen te bespieden. Immers, als jij jeuk hebt in de schaamstreek vertel je dat waarschijnlijk eerder aan Google dan aan je partner. Maar dat was natuurlijk niet voldoende. Dus volgde allerlei nieuwe diensten. Ik noem er een paar. G-mail zodat ze konden zien wat je mailt en hoe je mailt. Google Drive, om mee te kijken wat je allemaal bewaart. Daarna kwam de smartphone en bouwde Google snel zijn eigen  – spionerende – besturingssysteem (Android). Een slimme thermostaat volgde, want wat doe jij allemaal thuis? En zo’n thermostaat kun je natuurlijk bedienen met van die slimme speakers (Google Home) die nu overal opduiken. In auto’s zit steeds vaker (navigatie)-software van Google. Onlangs lanceerde Google de plannen om streaming games aan te bieden. Het verdienmodel is ongetwijfeld niet om gamers te helpen maar om inzicht te krijgen in wat gamers doen. En hoe ze dat doen. Misschien zijn zelfrijdende auto’s daarom straks wel gratis. En zal Google voorop lopen bij slimme gezondheidsarmbanden. Slimme kleding. Slimme verf. Slimme verpakkingen. Daarom is het ook verstandig om in je hoofd ‘slim’ (smart) te vervangen door spionage. Slimme weegschaal. Spionageweegschaal. Zoiets. Dat beschrijft meestal beter wat het product doet.

Een ontluisterend voorbeeld van de verbreding van de activiteiten van het spionagekapitalisme is de Roomba. Deze slimme stofzuiger doet meer dan stofzuigen alleen. Het apparaat herkent meubelmerken en maakt plattegrondjes van je woonkamer. En dat terwijl je dik betaald hebt voor het apparaat. Het bedrijf heeft nog niet besloten wat het met die data gaat doen, maar het feit alleen dát het verzameld wordt, is al bizar genoeg. Stel dat je je werkster in je huis betrapt terwijl ze staat te fotograferen, dan vraag je haar te vertrekken. Misschien op een onvriendelijke manier. En dan bel je de politie. Over je slimme stofzuiger schep je op tegen je vrienden. Immers als je stofzuiger slim is, moet jij dat ook wel zijn, toch? Nee, dus.

Naast een verbreding streeft het spionagekapitalisme ook naar een verdieping. De spionagekapitalist wil naar binnen kunnen kijken. Bijvoorbeeld door minuscule gezichtsuitdrukkingen te registreren en te analyseren. Micro-expressies. Die laten vaak zien wat je écht van iets denkt terwijl je daar zelf niet eens bewust van bent. Er zijn spionagekapitalisten die zwaar investeren in de combinatie van de informatie uit je slimme armband, met wat je doet op je smartphone, waar je naar kijkt op YouTube, waar je bent en ga zo maar door. Zo bouwen ze jouw emotionele profiel. Emotie-as-a-service.

Kortom, als je weer eens een goeroe hoort praten over een ‘connected, smart society’ dan weet je nu in wiens belang dat echt is. Internet of Things, smart devices. 5G. Altijd online. Het zijn allemaal componenten die bijdragen aan een enorme spionage-infrastructuur. Aan het het vertalen van gedrag in data.

Je hebt misschien wel eens de uitdrukking gehoord: als het product gratis is, dan ben jij het product. Dat klopt dus niet. Het product is de voorspelling (en straks de manipulatie) die verkocht wordt. De zekerheid. Jij bent slechts de grondstof. Het ruwe materiaal. Ik hoorde pas iemand zeggen: als data de nieuwe olie is, waarom zijn wij dan niet de nieuwe sjeiks? Simpel. Omdat wij slechts de grond zijn.

Hoe komen ze er mee weg?

Spionagekapitalisme heeft weinig met wetten en regels. Sterker nog, spionagekapitalisten hanteren bewust een strategie die zich niets aantrekt van wetten en regels. Het begon allemaal met een verklaring. Er is nooit gevraagd óf data verzameld mocht worden, nee, er is verklaard dát data verzameld ging worden. Spionagekapitalisten hebben zo bekeken wel iets weg van de Spaanse veroveraars die 500 jaar geleden op de kust van Zuid-Amerika landden en verklaarden dat het land toebehoorde aan de Spaanse koning. Waarom? Omdat ze het verklaarden.

Spionagekapitalisten verzamelen data en hanteren daarbij steeds hetzelfde patroon. Het begint met een strooptocht. Pakken wat je pakken kan. Zo snel mogelijk. Zo breed mogelijk. Tot mensen doorkrijgen wat je aan het doen bent. Daarna ga je tijdrekken. Rechtszaken. Rookgordijnen opwerpen. Negeren. De schuld geven aan bugs. Je weet, democratie maakt weinig kans tegen een machtige spionagekapitalist. Je wacht tot er gewenning optreedt. Het publiek gebruikt je diensten. Raakt er aan gewend. Kan misschien wel niet meer zonder. Daarna komt fase 3: aanpassing. Je past je een beetje aan. Er wordt beleid aangescherpt. Beterschap beloofd. Hier en daar wat zaken écht verbeterd. Maar nooit de zaken die van fundamenteel belang zijn voor de spionagekapitalist. En tenslotte verandert de spionagekapitalist van richting. Er wordt een nieuw verhaal verteld, voortgebouwd. Nieuwe data verzameld.

Bijvoorbeeld Google Streetview. Op een dag begon Google met een strooptocht. Plotseling reden er auto’s door onze straten die niet alleen alles fotografeerden maar nog veel meer data slurpten. Zo werden alle draadloze netwerken in kaart gebracht, inclusief  – waar mogelijk – gebruikersnamen en wachtwoorden. Uiteindelijk kwamen we daarachter en dus wierp Google rookgordijnen op. Ze verscholen zich achter één engineer die een fout had gemaakt. Later bleek het ‘by design’ te zijn, maar toen waren we al gewend. Het was wel heel handig, dat Streetview. Hoe moet je immers als leraar Aardrijkskunde les geven zonder? Daarna kwamen er wat aanpassingen. Mensen werden anoniem gemaakt. Kentekens weggestreept. In sommige landen werd het verboden. In andere landen echter veranderde Google van richting en werd er voortgebouwd. Satellietfoto’s toegevoegd. Nieuwe plannen gepresenteerd om Streetview een veel belangrijker onderdeel te maken van ons leven. Een Pokémon in een Starbucks is wat dat betreft slechts een voorproefje van onze toekomst.

Stropen. Tijdrekken tot er gewenning optreedt. Aanpassen. Van richting veranderen. Repeat.

Dus als jij een slimme speaker in huis hebt, ga er dan maar vanuit dat het apparaat de hele tijd meeluistert. Ook als jij er niet tegen praat. Ook als Amazon of Google zegt van niet. Ook als het apparaat in de slaapkamer staat. En als we er straks achter komen, ach, dan zijn we al gewend. Verdoofd. Een Google Home is zó gemakkelijk. We zouden niet meer zonder kunnen. Je zou maar op je smartphone moeten typen om een liedje af te spelen. Zó onhandig. Vroeger moesten spionnen veel moeite doen om een microfoon ergens in huis te verstoppen. Tegenwoordig halen we trots ons eigen spionagemicrofoontje in huis.

In Europa snappen we inmiddels dat regulering noodzakelijk is. Daarom is de Algemene Verordening Gegevensbescherming (GDPR) zo belangrijk. Die is toch vooral bedoeld om spionagekapitalisten te beteugelen niet om organisaties intern te frustreren met bureaucratische regeltjes rondom klassenlijstjes. Spionagekapitalisten verzetten zich tegen regulering. Dat doen ze subtiel. Natuurlijk zeggen ze privacy, online haat, auteursrechten en oneigenlijke beïnvloeding te bestrijden. En dat doen ze ook in zekere mate. Facebook huurt bedrijven in die mensen inhuren die content opschonen (alhoewel die mensen slecht behandeld worden). Google maakt het mogelijk om al je data te downloaden (alhoewel in ontoegankelijke formats). Maar, let op, alle discussie gaat slechts over de ‘eerste laag.’ De echt waardevolle data (de schaduwlaag) daar kom je niet bij. Daar wordt niet eens over gesproken. En dat is geen toeval.

In Christchurch, Nieuw-Zeeland werden 50 mensen vermoord. De moordenaar zond het uit via een Facebook Livestream. Het zorgde voor een hoop controverse en Facebook was er snel bij om tegenmaatregelen aan te kondigen. Het stopzetten van de mogelijkheid om Livestreams op te zetten, was niet één van de mogelijke maatregelen. Facebook weet namelijk dat gebruikers veel meer interacteren met Livestreams dan met welke andere vorm van content dan ook. En al die interactie betekent data voor de schaduwlaag en dat is waar het om gaat. Verbreden. Verzamelen. Voorspellen. Bepalen. Spionagekapitalisten lijken soms betrokken, lijken te geven om privacy, beïnvloeding en online haat, maar ze zijn radicaal ongeïnteresseerd.

Het is een enge gedachte. Immers het spionagekapitalisme is bezig aan een opmars. Google, Microsoft, Facebook, Samsung, Twitter, IBM, AT&T, maar ook traditionelere bedrijven buigen hun bedrijfsmodel om. Banken, kledingbedrijven, electronica-concerns, supermarkten. En elke keer als een bedrijf dat doet, stijgen de aandelenkoersen. Geld verdien je niet meer primair door mooie producten of diensten te verkopen, maar door mensen te bespieden.

Wat doen we eraan?

Misschien denk jij nu nog steeds: nou én? Als iemand weet dat ik een spijkerbroek wil kopen en dan krijg ik een aanbieding te zien van een mooie spijkerbroek. Dat is toch top! Nee, dus. Want het gaat veel verder. Er dreigt een wereld vol radicaal ongeïnteresseerde bedrijven die niet alleen voorspellen wat we gaan doen maar straks kunnen bepalen wat wij denken en doen. Die geloven dat vrije wil niets anders is dan gedrag dat nog niet te verklaren is. Omdat er nog niet genoeg data is. En die het geld, de kennis en de macht hebben om hun dromen en onze nachtmerries na te jagen. Klassieke kapitalisten hebben de natuur verwoest, spionagekapitalisten bedreigen de menselijke natuur.

Spionagekapitalisten verkopen zekerheid. De zekerheid dat jij een spijkerbroek gaat kopen. De zekerheid dat jij gaat stemmen. De zekerheid dat jouw denkbeelden veranderen. Maar straks ook de zekerheid dat een contract wordt gehonoreerd. Betaal jij de afbetaling op je auto niet, dan start die niet meer. Rijd jij te hard dan verhogen we in een microseconde je verzekeringspremie. Niet genoeg getypt? Gesprekje met je baas. Vandaag de dag zijn contracten gebaseerd op vertrouwen, maar het spionagekapitalisme vertrouwt op zekerheid.

Spionagekapitalisten geloven in een vrije markt. Ze geloven dat een volledig vrije markt waarin mensen hun eigen keuzes maken, leidt tot de beste inrichting van de maatschappij. Ze vertellen er uiteraard niet bij dat ze streven naar een toekomst waarin mensen geen vrije wilmeer hebben en waarin spionagekapitalisten zo machtig zijn dat er geen sprake is van een vrije markt. En, in een toekomst waarin mensen niet langer hun eigen keuzes maken, is er ook geen sprake meer van een functionerende democratie.

Het goede nieuws? Er is nog tijd. Heb je wel eens een hotel geboekt via Internet, dan krijg je vaak daarna nog weken reclames te zien van hotelkamers. Terwijl je al geboekt hebt. Zo goed werkt het dus allemaal nog niet. Elke keer als de 81-jarige Han van Doorn zijn woonplaats (Uithoorn) vertelt tegen Google Home, verstaat de ‘slimme’ speaker: YouPorn. We staan aan de vooravond en er is nog tijd.

Dus is er tegenwicht nodig. Dat begint met bewustwording. Spionagekapitalisme is iets compleet nieuws. Iets dat zo nieuw is, dat bekende manieren van denken en duiden niet van toepassing zijn. We bevatten het niet echt. En we vinden de diensten handig. We zijn verdoofd.Als we straks ‘café’ zeggen tegen een zelfrijdende auto en die rijdt ons naar een café waar ons favoriete drankje al klaar staat, zonder dat wij weten hoe of waarom, dan vinden we dat misschien nog wel handig ook. Maar dat is het niet! We moeten ontwaken uit onze verdoving. Mens willen zijn! De Berlijnse muur viel omdat de inwoners van Oost-Berlijn er klaar mee waren. Dat is onze rol. Dat is ontzettend belangrijk. Misschien dat deze samenvatting daar een beetje bij helpt.

Maar bewustwording is niet voldoende. Spionagekapitalisme heeft een hekel aan wetten en regels en juist daarom hebben we regulering nodig. Van Amerika valt er op dit moment weinig te verwachten. Sinds 11 september 2001 hebben ze de spionagekapitalisten veel te hard nodig om ‘terroristen’ op te sporen. China is te druk met het bespioneren van de eigen burgers. Europa dan maar. De AvG/GDPR is een begin. Maar niet meer dan dat. Er is veel meer nodig. Je hoort soms mensen praten over regels rondom data- eigenaarschap. Moeten mensen niet eigenaar zijn van hun data? Dat is de verkeerde vraag. Een vraag die afleidt. De échte vraag is fundamenteler. Waarom wordt die data überhaupt verzameld, geanalyseerd, bewerkt en verkocht?

Regulering dus! Een spionagekapitalist zal zeggen dat regulering innovatie dwarsboomt maar het tegenovergestelde is waar. Goede regulering leidt tot innovatie. Tot nieuwe bedrijven met andere bedrijfsmodellen. Bedrijven waarbij je betaalt met je geld in plaats van met je data (of, zoals tegenwoordig steeds vaker met je geld en je data). Bedrijven die diensten aanbieden, maar geen voorspellingen verkopen. Bedrijven die een alternatief bieden. Bedrijven die de opmars van het spionagekapitalisme stuitten.

Hopen we dan maar.

Hieronder licht Shoshanna Zuboff haar boek toe in een filmpje op een platform van een spionagekapitalist. Het Droste – effect, zeg maar (30 minuten).



Lees het volledige bericht op Emerce »

SoftBank steekt geld in Loon, mobiel internet via ballonnen

Posted 29 apr 2019 — by Emerce
Category nieuws

De Japanse internetreus SoftBank investeert 125 miljoen dollar in Loon, een Google-project dat met behulp van ballonnen breedband internet wil aanbieden in regio’s waar momenteel geen mobiel internet beschikbaar is.

Officieel gaat het om een samenwerking tussen Google en HAPSMobile, een dochter van SoftBank. HAPSMobile werkt zelf aan een door zonne-energie aangedreven drones die maandenlang voor een 5G verbinding kan zorgen. Het heeft technologie gekocht van Facebook om internet via drones aan te bieden. Facebook zelf doet daar zelf niets meer mee.

De aanpak van Loon verschilt nadrukkelijk van plannen van Elon Musks SpaceX of het door Richard Branson gesteunde OneWeb. Zij willen satellieten voor dit doel inzetten.

Loon is al operationeel. De ballonnen zijn onder meer gebruikt om sms berichten te versturen na de ravage die de orkaan Maria had aangericht op Puerto Rico.

Ongeveer de helft van de wereldbevolking zit nog altijd zonder internet.



Lees het volledige bericht op Emerce »

Tv-markt groeit in omzet, maar groeispurt zakt snel weer in

Posted 24 apr 2019 — by Emerce
Category nieuws

De prijsverhogingen van KPN, XS4ALL, Telfort, Caiway, Delta en Ziggo hebben gezorgd voor een hogere omzet van de Nederlandse tv markt, maar de vooruitzichten zijn minder positief. Het aantal aansluitingen daalt.

Het aantal tv-aansluitingen bij Nederlandse huishoudens is in 2018 reeds met 0,3 procent gedaald naar 7,454 miljoen. In 2017 bleef de daling nog beperkt tot 10.000 aansluitingen, aldus het meest recente kwartaalrapport van Telecompaper over de Nederlandse tv-markt.

De omzet uit tv-diensten groeide daarentegen wel: met 1,8 procent naar 1,872 miljard. De prijsverhogingen van KPN, XS4ALL, Telfort, Caiway, Delta en Ziggo zorgden voor een groeispurt in de tweede helft van het jaar.

Voor heel 2019 verwacht Telecompaper dat omzetgroei lager uitkomt op 0,4 procent. Dit is met name het gevolg van een verwachte snellere afname van het aantal tv- aansluitingen.

De tv-omzet zal vanaf 2020 zelfs gaan dalen. De gemiddelde daling zal uitkomen op 0,4 procent in de jaren tot en met 2023.

De versnelling van de daling wordt mede veroorzaakt door de grotere impact van de zogenaamde cord-nevers en cord cutters. Dit zijn huishoudens die tv en video via internet kijken en hun traditionele tv-abonnement opzeggen of er nooit mee beginnen. Een tweede oorzaak is het afschakelen van analoge kabeltelevisie door Ziggo.

Kabel was eind 2018 nog altijd de grootste technologie voor doorgifte van tv-diensten in Nederland, ondanks een daling in marktaandeel van 0,6 procentpunten naar 55,4 procent. DSL blijft de nummer 2 technologie met 21,6 procent marktaandeel. Glasvezel groeide met 0,5 procentpunten naar 16, 1 procent. Zowel satelliet als ether-tv (Digitenne van KPN) hadden een marktaandeel van minder dan vijf procent aan het einde van 2018, waarbij satelliet groter is dan Digitenne.

Foto Shutterstock



Lees het volledige bericht op Emerce »

Europese richtlijn maakt contentdistributie omroepen makkelijker

Posted 17 apr 2019 — by Emerce
Category nieuws

De Europese ministerraad heeft maandag een nieuwe richtlijn bekrachtigd waarmee het eenvoudiger wordt om content binnen de Europese Unie grensoverschrijdend aan te bieden. Dat geldt niet voor sportevenementen, maar wel voor radio-uitzendingen, actualiteitenprogramma’s, journaals en volledig zelfstandig gefinancierde producties van omroepen.

De richtlijn voorziet in een eenvoudige eenmalige afkoop van rechten binnen het land waar de omroep gevestigd is.

De Europese Raad heeft de richtlijn geadopteerd omdat consumenten steeds vaker zelf de tijd en plaats kiezen om bepaalde programma’s te zien. De richtlijn maakt geen onderscheid tussen distributiekanalen: internet, kabel en satelliet vallen onder de maatregel.

Bestaande distributiecontracten blijven nog minstens vier jaar gelden.

Foto: RTL



Lees het volledige bericht op Emerce »

Amazon bevestigt Project Kuiper: netwerk van ruim 3000 internetsatellieten

Posted 04 apr 2019 — by Emerce
Category nieuws

Amazon wil maar liefst 3226 satellieten de ruimte inschieten om mobiel internet aan te kunnen bieden in gebieden waar internettoegang beperkt is. Daarvoor worden vele miljarden dollars uitgetrokken.

Details van het tot nu toe geheime project zijn bekend geworden dankzij papieren die Amazon heeft moeten indienen bij de International Telecommunications Union.

De satellieten worden in drie verschillende hoogten in een baan om de aarde gebracht. Iets meer dan 1100 satellieten komen op zo’n 630 kilometer hoogte boven de aarde te hangen.

Zo’n 4 miljard mensen hebben niet of nauwelijks toegang tot internet.

Project Kuiper, genoemd naar de Nederlandse astronoom Gerard Kuiper, bevindt zich nog in de beginfase en het kan jaren duren voordat Amazon concreet diensten aanbiedt. Er is bovendien concurrentie van Elon Musk en zijn organisatie SpaceX.



Lees het volledige bericht op Emerce »

Een oproep tot verklaarbare AI: Transparantie en verantwoordelijkheid binnen Artificial Intelligence

Posted 01 apr 2019 — by Emerce
Category nieuws

Artificial Intelligence (AI) wordt steeds vaker gebruikt voor beslissingen die ons dagelijks leven beïnvloeden – mogelijk zelfs beslissingen over leven en dood. Deloitte roept daarom op tot transparantie en verantwoordelijkheid binnen AI: AI die verklaarbaar is voor medewerkers en klanten en die overeenstemt met de kernbeginselen van een bedrijf.

Berichten in de media over Artificial Intelligence zijn vaak ofwel euforisch, ofwel alarmerend van toon. In het eerste geval wordt AI gepresenteerd als een fantastische technologie die al onze problemen zal oplossen, van kanker tot de opwarming van de aarde. In het tweede geval schetsen op Frankenstein of The Terminator geïnspireerde verhalen een beeld van AI als een technologie die we niet in de hand kunnen houden en die uiteindelijk slimmer zal worden dan de mens zelf. En op manieren die we niet kunnen voorzien: AI bedreigt niet alleen onze banen, maar het voortbestaan van de mensheid.

De afgelopen paar jaar is het aantal negatieve verhalen over AI aanzienlijk toegenomen. Technologie-ondernemer Elon Musk heeft zelfs beweerd dat er in AI meer gevaar schuilt dan in kernwapens. Er zijn talloze voorbeelden van hoe geavanceerde of door AI aangedreven algoritmen werden misbruikt, in de fout gingen of schade veroorzaakten. Inmiddels weten we hoe het Britse politieke adviesbureau Cambridge Analytica zonder toestemming de gegevens van miljoenen Facebook-gebruikers verzamelde en daarmee de Amerikaanse verkiezingen beïnvloedde. Dit roept vragen op over hoe algoritmen kunnen worden misbruikt om het publieke domein op grote schaal te beïnvloeden en te manipuleren.

Het is  duidelijk geworden dat AI-modellen vooroordelen kunnen repliceren en zelfs institutionaliseren. In de VS werd bijvoorbeeld een AI-model genaamd COMPAS gebruikt om recidive te voorspellen. Het bleek dat het model bevooroordeeld was ten opzichte van mensen van kleur. Ook bleek een op AI gebaseerde wervingstool van Amazon vrouwen te benadelen.

Sommige vormen van AI kunnen worden gemanipuleerd door kwaadwillenden en vertonen dan totaal ander gedrag dan bedoeld. Dit was het geval bij een AI-bot die zich in minder dan een dag van een vriendelijke chatbot ontwikkelde tot een complottheorieën-spuiende Twitter-trol. Andere AI-toepassingen brachten onopgeloste ethische vraagstukken aan het oppervlak. Zo besloot Google, na grootschalige protesten van medewerkers die bezorgd waren dat hun technologie zou worden gebruikt voor dodelijke doeleinden, een contract met het Pentagon niet te verlengen. Bij dit contract ging het om de ontwikkeling van AI die potentiële dronedoelen in satellietbeelden zou ontdekken.

Stefan van Duin, partner bij Deloitte op het gebied van data-analyse en cognitieve technologie en deskundige in het ontwikkelen van AI-oplossingen, heeft begrip voor de publieke zorgen over AI. “Hoe meer AI-toepassingen er komen, des te meer invloed het heeft op mensen in hun dagelijks leven – mogelijk zelfs bij beslissingen over leven en dood, zoals het stellen van een diagnose bij ziekte of de keuzen van een zelfrijdende auto in complexe verkeerssituaties”, aldus Van Duin. “Dit vraagt om een hoge mate van transparantie en verantwoordelijkheid.”

Deloitte is daarom een vurig pleitbezorger van transparantie en verantwoordelijkheid binnen AI. Transparante AI is AI die verklaarbaar is voor medewerkers en klanten. Dit is nog niet zo eenvoudig, aangezien AI van nature niet transparant is, aldus Van Duin. “De vraag is daarom: hoe kunnen we AI zo transparant mogelijk maken? Hoe kunnen we uitleggen hoe een op AI gebaseerd besluit is gevormd, waar dat besluit op is gebaseerd en waarom het is genomen op de manier waarop het is genomen?” Naast transparantie is er ook de vraag van verantwoordelijkheid binnen AI.

“Transparante AI maakt de onderliggende waarden expliciet en moedigt bedrijven aan verantwoordelijkheid te nemen voor op AI gebaseerde beslissingen”, aldus Van Duin. “Verantwoorde AI is AI waarbij alle ethische vraagstukken goed zijn afgewogen en die overeenstemt met de kernbeginselen van het bedrijf.”

Deze serie van vijf publicaties gaat nader in op Deloitte’s opvattingen ten aanzien van transparantie en verantwoordelijkheid binnen AI. Daarbij wordt uitgegaan van Deloitte’s eigen ervaringen met de ontwikkeling en toepassing van AI, zowel binnen de eigen onderneming als voor haar klanten. Ook wordt geput uit langdurige ervaring met het valideren en testen van modellen en het adviseren over strategie en innovatie.

Vier voorstellen voor verantwoorde AI

In de publicaties worden vier voorstellen besproken die Deloitte heeft ontwikkeld met betrekking tot transparantie en verantwoordelijkheid binnen AI. ‘GlassBox’ is een technische toolkit waarmee AI-modellen kunnen worden gevalideerd en het besluitvormingsproces kan worden verklaard voor medewerkers en klanten. De ‘FRR Quality Mark for Robotics and AI’ is een keurmerk voor op AI gebaseerde producten, dat klanten de waarborg geeft dat er verantwoordelijk  met AI wordt omgegaan. ‘Digital Ethics’ biedt een raamwerk dat organisaties helpt richtlijnen voor hun gebruik van technologie te ontwikkelen en een bestuursstructuur te creëren om deze richtlijnen in de organisatie in te bouwen. Ten slotte dekt ‘AI-Driven Business Models’ het complete traject: van de definitie van de visie en het ontwikkelen van de capaciteiten tot de daadwerkelijke implementatie en de verzilvering van de waarde.

Transparante AI is verklaarbare AI

Een van de redenen waarom mensen angstig zijn voor AI is dat AI-technologieën moeilijk verklaarbaar zijn, aldus Evert Haasdijk. Evert Haasdijk is Senior Manager Forensic bij Deloitte en een befaamd AI-expert. Haasdijk was in het verleden werkzaam als universitair docent aan de VU Amsterdam en heeft meer dan 25 jaar ervaring in het ontwikkelen van AI-gebaseerde oplossingen. “Sommige AI-technologieën zijn vrij gemakkelijk uit te leggen, zoals semantische redenering, planningsalgoritmen en de meeste optimalisatiemethoden”, aldus Evert Haasdijk. “Maar bij andere AI-technologieën, in het bijzonder datagestuurde technologieën zoals machine learning, is het veel lastiger om de relatie tussen input en output inzichtelijk te maken. Dan wil de fantasie wel eens op hol slaan.”

Maar AI is niet altijd zo ondoorzichtig als het lijkt. De spreekwoordelijke ‘black box’ van AI kan worden geopend, of het is op zijn minst mogelijk om uit te leggen hoe AI-modellen tot een besluit komen. De bedoeling van transparante AI is dat de uitkomst van een AI-model goed kan worden verklaard en gecommuniceerd, zegt Haasdijk. “Transparante AI is verklaarbare AI. Het biedt mensen de mogelijkheid om te controleren of de modellen grondig zijn getest en kloppen. Zo kunnen mensen begrijpen waarom bepaalde beslissingen worden genomen.”

Transparante AI gaat niet om het online publiceren van algoritmen, zegt Haasdijk, al wordt er momenteel gesproken over het verplicht publiceren van algoritmen die door overheidsinstanties in Nederland worden ingezet. “Natuurlijk spelen er problemen met intellectueel eigendom. De meeste bedrijven zijn terughoudend in het publiceren van de algoritmen die ze gebruiken”, aldus Haasdijk. “Belangrijker nog, de meeste mensen hebben geen idee wat AI-modellen inhouden. Het simpelweg publiceren van code heeft weinig nut, vooral als je geen toegang hebt tot de gegevens die zijn gebruikt. Bovendien is het publiceren van de gegevens vaak geen optie vanwege de privacyregelgeving.” Het publiceren van AI-algoritmen leidt volgens Haasdijk in de meeste gevallen niet tot transparantie: “Het probleem is dat je moet kunnen uitleggen hoe een besluit is genomen door een AI-model.”

Transparante AI zorgt dat mensen kunnen begrijpen wat er gebeurt binnen AI-modellen, benadrukt Haasdijk. “AI is slim, maar slechts op één manier. Zodra een AI-model een vergissing begaat, heb je een menselijk oordeel nodig. We hebben mensen nodig om de context te bepalen waarin een algoritme werkt en om de implicaties van de uitkomst te begrijpen.”

Het transparantieniveau hangt af van de impact van de technologie, voegt Haasdijk toe. Hoe groter de impact van AI-technologie is, des te belangrijker het is dat deze verklaarbaar is en dat alle ethische kwesties zijn overwogen. “Een algoritme om gepersonaliseerde commerciële aanbiedingen te verzenden vraagt niet om dezelfde zorgvuldigheid als een algoritme om een lening te verstrekken of een medische behandeling aan te bevelen”, aldus Haasdijk. “Alle AI-modellen moeten uiteraard met zorg worden ontwikkeld en organisaties moeten zich vooraf beraden op de mogelijke implicaties. Maar voor AI-modellen die een grote impact kunnen hebben, moeten de hoogste standaarden voor transparantie en verantwoordelijkheid gelden.”

Verborgen vooroordelen opsporen

Dus hoe creëer je transparante AI? Om te beginnen moeten er volgens Haasdijk een paar technische stappen worden genomen. “De technische juistheid van het model moet worden gecontroleerd, de juiste tests moeten worden uitgevoerd en de documentatie moet correct worden opgesteld”, aldus Haasdijk. “De ontwikkelaar van het model moet kunnen uitleggen hoe een bepaald probleem is benaderd, waarom een bepaalde technologie is gebruikt en welke datasets waar zijn gebruikt. Soms moet het proces ook worden herhaald.”

Vervolgens moet de uitkomst van het model kritisch tegen het licht worden gehouden. “Je moet controleren of bepaalde groepen ondervertegenwoordigd zijn in de uitkomsten en, zo ja, het model aanpassen om dat te corrigeren. Deze stap kan helpen bij het opsporen van verborgen vooroordelen in data, een bekend probleem in de wereld van AI, aldus Haasdijk. “Stel je gebruikt AI om sollicitanten te screenen op potentiële nieuwe leidinggevenden in jouw organisatie. Als het model wordt gevoed met data van voormalige leidinggevenden die over het algemeen blanke mannen waren, dan zal het model dit overnemen en kan de conclusie zijn dat vrouwen of gekleurde mensen niet geschikt zijn voor managementposities.”

Probleem is hier dat de meeste datasets niet specifiek gebouwd zijn om AI-modellen te trainen. Ze zijn voor andere doeleinden verzameld en dit kan leiden tot vertekende uitkomsten. “AI-modellen kunnen vooroordelen in de datasets niet zelf ontdekken”, legt Haasdijk uit. “Alleen mensen die de context begrijpen waarin de data zijn verzameld, kunnen de mogelijke vertekeningen in de uitkomsten van het model herkennen. Het controleren van trainingsdata op mogelijke vooroordelen vereist daarom uiterste zorgvuldigheid en een voortdurend kritische blik.”

Tot slot moeten AI-modellen worden gevalideerd zodat organisaties kunnen begrijpen wat er binnen het model gebeurt en de resultaten verklaarbaar worden gemaakt. De toolkit GlassBox van Deloitte biedt een reeks hulpmiddelen – zowel open source als intern ontwikkeld – die bedrijven helpen geavanceerde of op AI gebaseerde algoritmen te valideren. Met de toolkit kunnen organisaties een kijkje nemen in de ‘black box’ van AI en eventuele vooroordelen in trainingsdata blootleggen. Hierdoor kan het besluitvormingsproces van AI-modellen worden verklaard voor medewerkers en klanten. Lees meer over GlassBox in het komende artikel uit deze serie: Hoe GlassBox de ‘black box’ opent: een toolkit die zorgt voor transparantie binnen Artificial Intelligence.

‘Computer says no’

Er zijn een aantal redenen om te streven naar transparante AI. Een belangrijke reden is dat bedrijven de technologieën die ze gebruiken voor hun besluitvorming ook echt moeten begrijpen. Dit lijkt wellicht vanzelfsprekend, maar is lang niet altijd het geval. “De board room en het hoger management zijn zich vaak te weinig bewust van waar technische ontwikkelaars in het bedrijf mee bezig zijn”, aldus Haasdijk. “Ze hebben de klok horen luiden, maar weten niet waar de klepel hangt. Dit is niet zonder risico’s voor een bedrijf.”

Paradoxaal genoeg kunnen er in de toekomst meer AI-toepassingen worden gebouwd door mensen die de technologie niet volledig begrijpen: open-source AI-modellen worden immers steeds gebruiksvriendelijker. “Er zijn open-source modellen die echt eenvoudig in het gebruik zijn. Deze kunnen met data worden gevoed en vervolgens ook resultaat opleveren, zonder dat men inzicht heeft in wat er in het model gebeurt en de mogelijkheden en beperkingen van de resultaten begrijpt”, aldus Haasdijk. “Dit zou op korte termijn voor problemen kunnen zorgen. Het feit dat AI steeds gebruiksvriendelijker wordt en op steeds grotere schaal beschikbaar is, brengt het risico met zich mee dat iemand op een onverantwoorde wijze gebruikmaakt van AI zonder zich van de gevaren bewust te zijn – laat staan dat de bestuurders van het bedrijf dat zijn.”

Het is voor bedrijven soms lastig om alle AI-modellen bij te houden die binnen de organisatie worden gebruikt, aldus Haasdijk. “Onlangs heeft een bank een inventaris gemaakt van al hun modellen die gebruikmaken van geavanceerde of op AI gebaseerde algoritmen. Ze kwamen tot het verbijsterende totaal van 20.000.” Sommige van deze algoritmen, zoals voor modellen voor kapitaalregulering, staan onder streng toezicht van instanties. Maar in de meeste gevallen vallen geavanceerde of op AI gebaseerde algoritmen onder geen enkele vorm van externe en interne regelgeving – denk aan algoritmen voor marketing, prijsstelling, klantacceptatie, frontoffice en geautomatiseerde verslagen. “Transparante AI kan bedrijven helpen de controle terug te krijgen over de vele verschillende AI-modellen die binnen de organisatie worden ingezet”, licht Haasdijk toe.

Transparante AI kan organisaties meer inzicht bieden in wanneer en waarom AI-algoritmen fouten maken en hoe ze deze modellen dienovereenkomstig kunnen verbeteren. “AI-modellen maken fouten, en ook al maken ze vaak minder fouten dan mensen, toch wil je weten wanneer en waarom deze fouten precies optreden”, zegt Haasdijk. “Neem bijvoorbeeld de zelfrijdende auto die een aanrijding veroorzaakte met een vrouw die met haar fiets aan de hand liep. Het algoritme had de situatie verkeerd beoordeeld. Het is van cruciaal belang dat bedrijven begrijpen wanneer en waarom dit soort fouten zich voordoen, zodat ongelukken als deze in de toekomst kunnen worden voorkomen.”

Tot slot kan transparante AI organisaties helpen om de individuele besluiten van hun AI-modellen aan werknemers en klanten te verklaren. En dat is niet alleen wat klanten verwachten van een organisatie: door de AVG/GDPR die onlangs van kracht is geworden, is het ook verplicht om klanten meer inzicht te geven in het gebruik van hun gegevens. “Stel dat een bank AI gebruikt om te beoordelen of een klant al dan niet een geldbedrag mag lenen”, zegt Haasdijk. “Als de leningaanvraag wordt afgekeurd, wil de klant waarschijnlijk weten wat de redenen zijn achter dat besluit, en of hij of zij iets kan doen waardoor de aanvraag wel wordt goedgekeurd. Dat betekent dat de bank een grondig inzicht moet hebben in hoe hun AI-modellen tot een bepaald besluit komen en dit in heldere taal moeten kunnen uitleggen. Met ‘Computer says no’ nemen de meeste mensen geen genoegen.”

Herstel van het vertrouwen

De mogelijke gevolgen van AI zijn ook op politiek niveau een bron van zorg. Inmiddels werken meer dan 20 landen aan een nationale AI-strategie en zijn er diverse nationale en regionale AI-gerelateerde beleidsmaatregelen aangekondigd. De Europese Commissie heeft een deskundigengroep op hoog niveau inzake AI in het leven geroepen, die zich buigt over ethische richtsnoeren voor betrouwbare AI. Op internationaal niveau hebben de Verenigde Naties een platform opgericht om de mondiale beleidsuitdagingen in verband met AI in kaart te brengen, in het kader van de strategie inzake nieuwe technologieën van de Secretaris-Generaal.

Veel van deze initiatieven gaan in op de publieke angst voor verlies van controle bij een AI-revolutie. Met elk incident waarbij AI de mist in gaat – aan het begin van dit artikel hebben we een paar voorbeelden gegeven – neemt de vraag naar transparante en verantwoorde AI toe. “Mensen willen niet alleen begrijpen hoe op AI gebaseerde besluiten tot stand komen”, aldus Van Duin. “Ze willen zeker weten dat AI wordt gebruikt ten goede van de mens en geen schade veroorzaakt.”

Tot op heden bestaat er nog geen enkel algemeen geaccepteerd raamwerk voor het beoordelen van AI, aldus Van Duin. “Voor privacy-aangelegenheden moeten organisaties zich houden aan de AVG, het Europese wettelijke kader voor hoe we moeten omgaan met persoonsgegevens. Maar er bestaat niet iets vergelijkbaars voor de ethiek van AI. Tot nu toe lijken er alleen richtlijnen op hoog niveau te komen, die een hoop ruimte voor interpretatie laten. Daarom ligt er een grote verantwoordelijkheid bij bedrijven, organisaties en de samenleving om te zorgen dat wij ethisch omgaan met AI.”

Om een industriële norm voor verantwoordelijke AI & Robotics vast te stellen ontwikkelen de non-profitorganisatie Foundation for Responsible Robotics (FRR) en Deloitte momenteel het FRR Quality Mark for Robotics & Artificial Intelligence. Dit is een herkenbaar kwaliteitskeurmerk voor consumenten waarmee gewaarborgd wordt dat robotica en AI op een verantwoordelijke wijze zijn ontworpen, ontwikkeld en ingezet. De norm is vergelijkbaar met het Fairtrade-keurmerk voor producten die zijn geproduceerd overeenkomstig de Fairtrade-normen. Het FRR Quality Mark for Robotics & Artificial Intelligence heeft tot doel het vertrouwen in robotica en AI-technologie onder consumenten te herstellen. Het geeft aan of een robotica- of AI-product voldoet aan de ethische normen die voor het keurmerk zijn vastgelegd. 

Ethische normen in de organisatie inbouwen

Niet alleen de consument vraagt om een heldere visie op AI, ook medewerkers eisen dit van hun eigen bedrijf. Dit maakt het speelveld rond AI nog complexer. Zoals eerder genoemd, besloot Google vorig jaar een contract met het Pentagon niet te verlengen. Hierbij ging het om software voor automatische herkenning van drones. Het besluit van Google was het gevolg van massale protesten van de medewerkers. Ruim 4.000 medewerkers, onder wie een aantal van de belangrijkste AI-onderzoekers van het bedrijf, ondertekenden een petitie met de eis om “een helder beleid waarin wordt bepaald dat noch Google, noch haar aannemers ooit zullen bijdragen aan de ontwikkeling van oorlogstechnologie”. De protesten leidden ertoe dat Google een statement over de waarden inzake AI publiceerde, waarin het bedrijf zich onder meer ertoe verplichtte haar AI-technologie niet in te zetten voor wapens. Een paar maanden later besloot Google niet deel te nemen aan een aanbesteding voor een contract met het Pentagon ter waarde van 10 miljard dollar, met als reden dat het contract in strijd zou zijn met de bedrijfswaarden.

“Een bedrijf dat om ethische redenen een contract ter waarde van 10 miljard dollar laat schieten, is een teken van deze tijd”, aldus Tjeerd Wassenaar, partner bij Deloitte Risk Advisory, met een focus op ethische en bedrijfswaarden. “Door snel ontwikkelende technologieën als AI zijn organisaties gedwongen op een structurele manier na te denken over de ethische gevolgen”, aldus Wassenaar. “Technisch gezien is er veel mogelijk. Nu moeten bedrijven bepalen hoe ver ze willen gaan. Momenteel hebben de meeste bedrijven geen helder beleid. Het feit dat medewerkers van Google protesteerden tegen hun eigen bedrijf, geeft aan dat veel mensen binnen de organisatie niet het gevoel hebben dat de grenzen goed zijn afgebakend.”

De vraag naar transparante en verantwoorde AI maakt deel uit van een breder debat over bedrijfsethiek, aldus Wassenaar. “Wat zijn de kernwaarden, hoe verhouden deze zich tot technologische mogelijkheden en welke kaders en processen zijn er om hun ontwikkeling bij te houden? Dit zijn vragen waar bedrijven zich vandaag de dag over moeten buigen. Doen ze dat niet, dan zetten ze hun naam op het spel, riskeren ze rechtszaken en boetes en verliezen ze – en dat is misschien nog wel het ergste – het vertrouwen van hun klanten en medewerkers.”

Deloitte’s Digital Ethics-propositie helpt bedrijven om digitale ethiek op een structurele manier aan te pakken. Het helpt bedrijven om hun kernbeginselen te definiëren, de kaders vast te stellen om deze beginselen in praktijk te brengen en benchmarks vast te stellen om bij te houden of de beginselen effectief worden uitgevoerd. Lees meer over Digital Ethics in het nog te publiceren artikel Digitale ethiek: ethische overwegingen structureel inbouwen in uw organisatie.

Het positieve potentieel van AI verwezenlijken

Transparantie en verantwoordelijkheid binnen AI dragen ertoe bij dat AI-modellen grondig worden getoetst, verklaarbaar zijn en worden afgestemd op de kernbeginselen van het bedrijf. Kortom, het kan bedrijven helpen de controle terug te krijgen over de AI-modellen die binnen de organisatie worden ingezet. “We moeten het gevoel hebben dat we alles in de hand hebben”, aldus Van Duin. “Veel mensen voelen het tegenovergestelde: dat zaken uit de hand kunnen lopen. Als we zorgen voor transparantie en als we heldere richtlijnen en procedures voor de ontwikkeling van AI-applicaties vaststellen, kunnen we ervoor zorgen dat AI-modellen functioneren zoals bedoeld en kunnen we de potentiële waarde van deze algoritmen ook echt verzilveren.”

Ondanks de op Frankenstein of The Terminator geïnspireerde verhalen die in de media de ronde doen, zijn veel AI-modellen die momenteel worden ontwikkeld relatief onschuldig en gaat het daarbij niet om beslissingen met een grote impact, zegt Van Duin. “Maar we moeten nu wel echt gaan nadenken over transparantie en verantwoordelijkheid binnen AI.” Zelfrijdende auto’s zijn het perfecte voorbeeld, zegt hij. “Die zijn niet op korte termijn algemeen verkrijgbaar, maar bedrijven zijn wel bezig met de ontwikkeling van deze technologie. En bij een zelfrijdende auto zijn per definitie situaties van leven en dood ingeprogrammeerd. Dit is het moment waarop we moeten zorgen dat deze algoritmen op de juiste manier worden gebouwd.”

Bij alle discussies over de potentiële risico’s van het gebruik van AI, zouden we bijna vergeten dat AI ook serieuze zakelijke kansen biedt. Voorlopers in het bedrijfsleven hebben laten zien dat AI aan de basis staat van grote kostenbesparingen, betere service, betere producten of zelfs volledig nieuwe businessmodellen. De propositie ‘AI-Driven Business Models’ van Deloitte helpt bedrijven te beoordelen hoe zij AI op dit moment binnen hun bedrijf kunnen inzetten en aan welke capaciteiten zij moeten werken. Meer over ‘AI-Driven Business Models’ kunt u lezen in het nog te publiceren artikel ‘AI Driven Business Models’: een strategische benadering om het volledige potentieel van AI te verwezenlijken.

Op lange termijn zullen transparantie en verantwoordelijkheid binnen AI niet alleen helpen rampen te voorkomen, maar ook bijdragen aan de verwezenlijking van het positieve potentieel van AI, aldus Van Duin. Hij geeft een paar voorbeelden: “Er is een enorm potentieel in de gezondheidszorg. AI kan medische diagnoses ondersteunen, bijdragen aan behandelingen van ziektes en levens redden. Het kan het energieverbruik terugbrengen door processen te optimaliseren. Het kan de behoefte aan een eigen auto terugbrengen, wat weer een positieve uitwerking op het milieu heeft en geld kan besparen. Het kan het aantal verkeersongelukken terugbrengen. De toegang tot informatie wordt beter en het helpt ons effectiever te werken. Dit kan ertoe leiden dat we meer vrije tijd overhouden: misschien dat op een gegeven moment een 30- of 20-urige werkweek eerder de norm wordt in plaats van 40 uur. Kortom, de levenskwaliteit zou er enorm op vooruit kunnen gaan.”

Het positieve effect van AI kan reusachtig zijn, aldus Van Duin, maar uiteindelijk moet AI wel het vertrouwen hebben van het grote publiek, wil het echt een optimale uitwerking hebben. “Als alle overwegingen ten aanzien van transparantie en verantwoordelijkheid zijn geïmplementeerd, kan AI bijdragen aan een betere wereld.”



Lees het volledige bericht op Emerce »

Radio luisteren wordt steeds digitaler

Posted 19 mrt 2019 — by Emerce
Category nieuws

Nog maar tweede derde van de radioluisteraars hoort programma’s via de FM of de kabel. DAB+ en internet zijn goed voor de rest van de horende oren.

Dat vloeit voort uit een nieuwe manier van rapporteren van luistercijfers door Nationaal Luister Onderzoek (NLO). Podcastbereik wordt daarin niet meegenomen omdat dat buiten de scope van het onderzoek valt.

Tot op heden maakte NLO niet de opsplitsing naar FM/Kabel, Internet, DAB+ en anders/onbekend.

Volgens de nieuwste luistercijfers heeft FM/kabel een luisteraandeel van 64 procent, internet 20 procent en DAB+ 8 procent. Laatstgenoemde is nog een betrekkelijk nieuwe vorm van radioluisteren in Nederland. Het resterende percentage gaat naar andere ontvangstwijzen, zoals de digitale set-topbox, satelliet of bijvoorbeeld Digitenne.

Foto: Elektrojänis (cc)



Lees het volledige bericht op Emerce »

Laurens Groenendijk: ‘Space is onderdeel van De Vierde Industriële Revolutie en het is global’

Posted 07 mrt 2019 — by Emerce
Category nieuws

Al na twee jaar verkocht Laurens Groenendijk, oprichter van Just-Eat.com, Treatwell en medeoprichter Hiber, zijn bedrijf voor 34 miljoen euro. Hierdoor – en omdat het niet zijn eerste succesvolle exit was – wordt hij gezien als held in start-upland. Met zijn nieuwe project, Hiber, schiet hij nanosatellieten de lucht in. Wat is het succesverhaal van deze ondernemer?

‘Een bevriende relatie van mij kwam met het idee om iets in spacete gaan doen. Het is toch the next big thing. Ik had mijzelf een paar jaar geleden juist voorgenomen om niet nog een keer bedrijf from scratch te starten, maar door Hiber kreeg ik zoveel energie dat ik de kans niet kon laten liggen. Sinds dit jaar ben ik weer vijf dagen operationeel actief. Hiber is iets unieks in Nederland waar ik een steentje aan bijdraag. Space is een onderdeel van De Vierde Industriële Revolutie en het is global. Het heeft alle ingrediënten van een sexy start-up. Van idee tot lancering van de eerste nanosatelliet duurde 2,5 jaar. Inmiddels hebben we er twee gelanceerd die allebei in de lucht hangen. Deze satellieten lezen wereldwijd trackers uit. Wij kunnen kleine data-pakketjes van 144 bites over heel de wereld uitlezen’, aldus Groenendijk.



Lees het volledige bericht op Emerce »

Hands-On: Dyson Lightcycle met adaptieve LED-technologie

Posted 02 feb 2019 — by Emerce
Category nieuws

Dyson heeft afgelopen week in Parijs de Lightcycle geïntroduceerd. Een LED-lamp die zich aanpast aan het daglicht en een levensduur heeft van 60 jaar. Ontworpen om vermoeide ogen tegen te gaan en via een app is aan te passen aan de leeftijd van de gebruiker. Sander van der Heide mocht voor Emerce als één van de eersten zijn licht op de lamp schijnen.

Jake Dyson is een bescheiden figuur die, zo lijkt het, liever niet in de schijnwerpers staat. Hij betreedt dan ook schoorvoetend het podium als voor het eerst aan de internationale pers, hier samengekomen in Parijs, zijn nieuwste lichtuitvinding wordt getoond.

Bijna verontschuldigend begint hij zijn verhaal over hoe wij als mens ons langzaam ontwikkeld hebben en eigenlijk nog niet eens zo lang te maken hebben met kunstlicht. De eerste mens paste zijn dagritme aan het daglicht aan en de jaren dat we de dag verlengen met gebruik van kunstlicht (of dit nu van kaarsen of een TL-balk komt), zijn in verhouding tot het bestaan van de mensheid, slechts een fractie. Ons dag- en nachtritme wordt nog steeds bepaald door het natuurlijke daglicht en het is dan ook niet meer dan logisch dat het kunstlicht dat we gebruiken, synchroon meeverandert met het natuurlijke licht.

Ondanks het feit dat de presentatie helemaal is uitgeschreven, voel je de passie die Dyson heeft voor hetgeen waaraan hij 2 jaar lang met een team van 90 ingenieurs heeft gewerkt. Maar liefst 892 prototypes waren nodig om uit te komen bij het product wat we getoond kregen, de Dyson Lightcycle.

Gloeilamp

Jake verbaast zich erover dat er op het gebied van LED-licht eigenlijk niet zoveel is bereikt. Vooral het feit dat men de standaard gloeilamp heeft vervangen door een zelfde vormfactor gevuld met LEDs. Volgens hem is dit de meest ineffectieve manier om LED toe te passen. Net als bij een gloeilamp, wordt bij een LED de warmteontwikkeling erg hoog in een afgesloten glazen bol en dit vermindert de levensduur van de lamp drastisch. Die levensduur wil je juist verlengen om zo naast het energieverbruik ook de milieudruk te verlagen. De plaatsing van de LEDs bij Dyson is in een cirkelvorm waarbij drie gele LEDs en drie witte LEDs zo zijn opgesteld dat er maar één duidelijke schaduw is te zien, net zoals bij zonlicht. De combinatie maakt het mogelijk om gelijkmatig het licht tussen 2900 en 6500 kelvin te laten verlopen.

Hitte

De hitte wordt afgevoerd met een technologie die vaak in satellieten wordt gebruikt – heat pipe-technologie. Een vacuüm verzegelde koperen buis trekt warmte weg. Binnenin verdampt een druppel water, waarbij de warmte langs de pijp wordt afgevoerd terwijl de druppel condenseert, voordat deze terugkeert naar de LED’s door capillaire werking (een natuurlijk verschijnsel waarbij water stijgt, tegen de werking van de zwaartekracht in). Het biedt een non-stop, energievrije koelcyclus. Het verlengt de levensduur van de lamp naar 60 jaar, waarbij de controle over lichtsterkte en kleurtemperatuur gelijk blijft.

Sterkte

De lamp heeft een lichtopbrengst van 100 tot 1000 lux. Deze lichtsterkte past zich aan het moment van de dag, maar is ook aan een bepaalde activiteit aan te passen. In combinatie met de juiste kleurtemperatuur zijn er zo voorgeprogrammeerde standen als relax-modus, studie-modus, precisie-modus, boost-modus, wake-up en slaapstand. Als derde optie kun je met je vinger de aanraakbediening bovenop het armatuur gebruiken om zo wrijvend de sterkte en kleurtemperatuur aan te passen (let wel, we hebben het over kleurtemperatuur, de Lightcycle kent dus geen verschillende kleuren zoals bij een Philips Hue)

Connected

Zodra de lamp beschikbaar is, zullen we hem nog uitgebreid testen, maar de verbindingsmogelijkheden lijken wat beperkt. Zo is de lamp alleen via bluetooth te verbinden met de app en ontbreekt wifi, zoals wel op andere Dyson-apparaten is te vinden. Gebruik van een spraakassistent of opnemen in een lichtsysteem als Philips Hue, zit er dus voorlopig niet in. Met een lichtsensor kun je lamp aanpassen aan het omgevingslicht (enige AI zal waarschijnlijk zijn geïmplementeerd) en een infraroodsensor registreert beweging. De USB-C-aansluiting is puur voor het opladen van kleine persoonlijke gadgets met een vermogen van 2,5 ampère, wat ik overigens toch een heel leuke eigenschap vind.

Ontwerp

Mocht u denken ‘Ok heb deze lamp toch al eens eerder gezien?’, dan kan dat enigszins kloppen. De Lightcycle lijkt nagenoeg gelijk aan de CSYS uit 2014. Deze 3-axis-slide-constructie geeft de mogelijkheid om de lamp 360 graden te draaien en op elk mogelijke afstand en hoogte te plaatsen.

De Dyson Lightcycle is vanaf 1 april beschikbaar in de Benelux. Er is een bureau- en vloervariant in de kleuren zwart of zilver voor een prijs van 499 euro en 699 euro.

 



Lees het volledige bericht op Emerce »

On demand video stimuleert verkoop 4K televisies

Posted 23 jan 2019 — by Emerce
Category nieuws

On demand video en in toenemende mate lineaire tv zenders zijn de belangrijkste stimulans voor de flink aantrekkende verkopen van 4K televisies. Dat bleek gisteren bij de start van een tweedaagse die Philips op Schiphol voor de internationale pers heeft georganiseerd.

Philips ziet aan zijn televisies dat deze meer en meer worden gebruikt om on demand videodiensten als Netflix. Inmiddels zijn er al 139 lineaire tv zenders die grotendeels via de satelliet 4K content aanbieden. Daaronder opvallend veel Russische zenders. De grote doorbraak moet komen met uitzendingen rond de volgende Olympische Spelen.

Opvallend is dat West Europa vooroploopt met die verkopen, zo vertelde analist Paul Gray (IHS). 17 procent van de huishoudens heeft een 4K (UHD) televisie. De verwachting is dat in 2022 zo’n scherm in huis heeft staan. Dit jaar worden wereldwijd 100 miljoen 4k tv’s verkocht, en dat worden er 140 miljoen in 2020.

Europeanen kopen momenteel niet de grootste schermen, maar 55 inch is inmiddels wel de standaard. Gray: “Steeds meer Europeanen herschikken de huiskamer om zo’n groot scherm te kunnen plaatsen.”

De aantrekkende markt voor 4K schermen heeft ook Hollywood veranderd. Die richt zich met producties steeds meer op de thuismarkt. De belofte van de thuisbioscoop wordt met 4K immers steeds meer ingelost. De budgetten voor deze producties gaan ieder jaar verder omhoog.

De adoptie van 8K – acht keer de scherpte van HDTV – laat volgens Gray nog jaren op zich wachten. Weliswaar heeft de Japanse zender NHK al wel een 8K zender opgetuigd, maar “dat blijft voorlopige wel de enige. Voor digitale distributie moet de compressie eerst verbeterd worden.”

Philips, eigenlijk merkhouder TPVision, toont vanochtend zijn nieuwste breedbeeldtelevisies aan de pers. Daaraan zijn voor het eerst ook audioproducten toegevoegd die tot voort kort via andere kanalen werden verkocht. TPVision profileerde zich dinsdag voor het eerst als Philips TV & Audio.



Lees het volledige bericht op Emerce »

AWS lanceert clouddienst voor satellietdata

Posted 29 nov 2018 — by Emerce
Category nieuws

Amazon Web Services lanceert de nieuwe dienst AWS Ground Station. Dat moet het organisaties makkelijker maken om satellietdata te ontvangen en verwerken.

Dat kondigde AWS gisteren aan tijdes re:Invent, de jaarlijkse ontwikkelaarsbijeenkomst waar ook nu weer een berg nieuwigheden werd gepresenteerd.

Steeds vaker werken bedrijven en onderzoeksinstellingen met data die ze van satellieten betrekken. Dat kan communicatiedata zijn maar ook beelden of metereologische gegevens. Met Ground Station hoeven de gebruikers niet per se meer een eigen grondstation te bouwen om de data te ontvangen. Die kunnen ze via het pay per use-model van AWS huren. “Klanten kunnen tot tachtig procent van de grondstationkosten besparen.”

Om deze dienst te bieden, biedt Amazon een netwerk van twaalf grondstations. Die staan niet al te ver van Amazons datacentra vandaan.

Foto: Andrei Taranchenko (cc)



Lees het volledige bericht op Emerce »