Posts Tagged ‘krant’

eDay: NASA tegenwoordig vooral virtueel

Posted 27 sep 2018 — by Emerce
Category nieuws

Emerce eDay, op donderdag 11 oktober, is het jaarlijks terugkerende evenement waarin Emerce de grenzen oprekt en iets verder kijkt dan het digitale domein. De komende weken stellen we je de sprekers aan je voor. Vandaag: Veronica McGregor (NASA).

Niet ver van downtown Los Angeles ligt het Jet Propulsion Laboratory oftewel JPL. De juiste Nederlandse vertaling zou zijn straal voortstuwing laboratorium. Het is zonder twijfel een van de meer tot de verbeelding sprekende onderdelen van ruimteorganisatie NASA. Hier worden bijvoorbeeld alle onbemande vluchten voorbereid.

De Explorer 1, waarmee voor de Amerikanen het ruimtevaarttijdperk een aanvang nam, werd hier eind jaren vijftig ontwikkeld, maar ook de onbemande Mars reizen.

Het JPL beheert ook het wereldwijde Deep Space Network, gevestigd in de Mojavewoestijn van Californië, nabij Madrid (Spanje) en in de buurt van Canberra (Australië).

Het complex in Pasadena van het JPL is ongeveer 72 hectare groot. Het grootste deel hiervan ligt op het grondgebied van La Canada Flintridge.

Veronica McGregor is persvoorlichter van NASA en zag hoe door het verdwijnen van tijdschriften en wetenschapsredacteuren bij kranten er steeds minder aandacht kwam voor de werkzaamheden van het Jet Propulsion Lab. Om ervaringen te kunnen blijven delen met het publiek wordt tegenwoordig steeds vaker ingezet op 360 graden video, augmented reality en webgebaseerde VR. Tegenwoordig kun je zelf virtueel wandelen over Mars.



Lees het volledige bericht op Emerce »

Service en gemak blijven motor van abonnementeneconomie

Posted 27 sep 2018 — by Emerce
Category nieuws

De maandelijkse services en verrassingsboxen lijken niet aan te slepen. Gemak en lage instapkosten moeten nieuwe leden aantrekken, maar lang niet alle bedrijven slaagt erin hun nieuwverworven abonnees vast te houden. De concurrentie groeit en de consument wordt kritischer. Hoe maak je je subscription service nog tot een succes?

Waar kun je je tegenwoordig niet op abonneren? Van ondergoed, bril en parfum, tot aan een maandelijkse ongesteldheidsbox. Het aloude abonnement op de krant of sportschool is online een nieuw leven ingeblazen en sindsdien groeit het aantal aanbieders met de dag. Alleen al in de Verenigde Staten is de abonnementenmarkt jaarlijks meer dan verdubbeld in de afgelopen vijf jaar. Ook in Europa krijgt het abonnement voet aan de grond, met een geschatte marktgrootte van 350 miljard euro per jaar.

Met name de jonge generatie twintigers is te porren voor een lidmaatschap. Met als voornaamste reden: gemak. Een product dat je eigenlijk altijd nodig hebt maandelijks thuis laten bezorgen, bespaart een hoop kostbare tijd. Maar ook nieuwe varianten ontdekken van datzelfde voedings- of verzorgingsproduct, maakt een maandelijks samengesteld pakket aantrekkelijk.

Bij kostbare artikelen zoals een auto of wasmachine, kom je als abonnee niet onverwachts voor hoge reparatiekosten te staan. Bovendien hoef je het aankoopbedrag niet in één keer op te hoesten, om toch een kwalitatief product te ontvangen. Eenmaal geabonneerd voor een zachte periodieke prijs, bereikt de ondernemer potentieel een enorm publiek.

Niet alles lukt

De explosieve groei in binnen- en buitenland is dus niet verwonderlijk.  Maar niet alles lukt. Sommige segmenten tonen zelfs al de eerste tekenen van verzadiging. Zo gaf recent 70 procent van de Nederlanders in een enquête van ING aan dat ze op het gebied van food-, beauty of consumptiegoederen het bestaande aanbod al voldoende vinden. Dat wil niet zeggen dat nieuwe spelers geen kans maken, maar het groeiende aanbod maakt de consument wel steeds kritischer.

Mensen zijn heus wel bereid om iets nieuws te proberen, maar dan begint het pas. Volgens een recent onderzoek zegde ruim een derde van de Amerikanen een abonnement binnen drie maanden alweer op. Dan kun je ze wel verleiden met gratis proefperioden of – in het geval van de Amerikaanse startup MoviePass – extreem lage kosten, maar dan snij je jezelf alleen in de vingers.

Bij de MoviePass-actie kan men voor slechts een tientje per maand elke dag een bioscoopfilm bezoeken, terwijl een toegangskaartje in de VS gemiddeld 17 dollar kost. De aanbieding trok veel bekijks, en in twee dagen tijd meldden maar liefst 150.000 klanten zich aan. De keerzijde? Het bedrijf kan de groei niet bijbenen, verliest abonnees door gebrekkige service en lijdt structureel enorme verliezen. Onlangs moest de dienst een noodlening van 5 miljoen dollar aanspreken om in leven te blijven.

Creëer waarde op termijn

Je moet op termijn wel een product bieden dat waardevol genoeg is om abonnees vast te kunnen houden. Zorg dus dat je leden blijft verrassen of structureel waarde aan hun lidmaatschap toevoegt. Dit kan ten eerste door uitmuntende service die het leven van je abonnees vereenvoudigt. Volgens dezelfde ING-enquête is gemak doorslaggevend in de keuze voor een abonnement op consumptieartikelen, zoals de wekelijkse boodschappen. De hoofddoelgroep van jongvolwassenen is druk en dus bereid om tijd te kopen in ruil voor comfort.

Denk niet alleen aan een snelle en soepele levering aan huis, maar ook onderhoud aan het product als onderdeel van je abonnement. Swapfiets is hier een succesvol en voor de hand liggend voorbeeld van. De kenmerkende blauwe voorband domineert het straatbeeld van menig studentenstad. Tegen een voordelig bedrag per maand garanderen zij dat je altijd een werkende fiets hebt. Is je Swapfiets kapot? Dan wordt deze gemaakt of vervangen.

Een minder bekend voorbeeld is Dekbed Discounter: voor slechts een euro per nacht ben je eigenaar van een hoge kwaliteit boxspring, die ook nog eens kosteloos wordt gerepareerd of vervangen wanneer deze niet aan je eisen voldoet. Binnen zes maanden stonden 6000 klanten ervoor in de rij, waarvan bijna de helft jonger dan 35 jaar.

Een gepersonaliseerd product of breed assortiment om te willen blijven ontdekken, is ook van toegevoegde waarde. On That Ass combineert bijvoorbeeld een herhaaldelijke aankoop van veel mannen met personalisatie: voor minder dan tien euro leveren zij elke maand een uniek ontworpen boxershort. Parfumado laat hun abonnees maandelijks een brede selectie parfums uitproberen tegen een voordelige prijs. Zo weten zij zich te onderscheiden van de doodgewone winkelstraat of webshop; niet alleen door gemak, maar ook door een uniek product op maat te bieden.

Op maat betekent natuurlijk ook: de mogelijkheid om op te schalen of naar eigen wens in te vullen. Brillenservice Loek maakt de aanschaf van een nieuwe bril gemakkelijk en goedkoop door er een abonnement van te maken, met een dagelijks aangevuld assortiment om uit te kiezen. Denk ook aan een uitgebreidere versie van je service tegen een hogere prijs, om op lange termijn een meerwaarde voor zowel jou als je abonnees te creëren.

Blijf ontwikkelen en verbeteren

Op deze manieren structureel waarde toevoegen en abonnees aan je bedrijf binden, maakt de klantrelatie duurzamer. Dit is ontzettend waardevol, omdat je omzet daarmee voorspelbaarder wordt. Maak hier dus ook gebruik van. Door structureel opbrengsten te genereren, eventueel in kleine periodieke bedragen, kun je je aanbod en service continu blijven verbeteren. Klanten hebben dan niet alleen een reden om abonnee te worden, maar ook om dit te blijven.



Lees het volledige bericht op Emerce »

De Tijd en L’Echo experimenteren met augmented reality

Posted 26 sep 2018 — by Villamedia
Category nieuws

Augmented reality (AR) is het ondanks zijn belofte nooit helemaal geworden in de journalistiek. Desondanks gaan de Vlaamse krant De Tijd en haar Franstalige zusterkrant L’Echo een nieuw experiment aan met de technologie, die een extra laag informatie…

Lees het volledige bericht op Villamedia »

Oprichters Instagram stappen op bij Facebook

Posted 25 sep 2018 — by Emerce
Category nieuws

De oprichters van Instagram, Kevin Systrom en Mike Krieger, verlaten het moederbedrijf Facebook na onenigheid over de koers van de onlinedienst. Dat meldt zakenkrant The Wall Street Journal.

In een gezamenlijke verklaring bedanken Systrom en Krieger topman Zuckerberg en operationeel directeur Sheryl Sandberg. Ze willen ‘tijd voor zichzelf’.

Het conflict lijkt vooral te gaan over de zelfstandigheid van Instagram. Het bedrijf zou onafhankelijk van Facebook opereren, maar in mei werd productmanager Kevin Well vervangen door Adam Mosseri, de VP van Facebook News Feed. Well ging het blockchainteam versterken. Volgens diverse bronnen heeft Mosseri een ‘nogal sterke wil’.

System en Mark Zuckerberg konden het aanvankelijk goed met elkaar vinden, maar kregen al eens meerdere keren ruzie, vooral over de integratie van functies van Facebook en Instagram.

Het is de tweede keer dit jaar dat oprichters van Facebook dochters het voor gezien houden. CEO Jan Koum van WhatsApp zou zijn vertrokken omdat het oneens was met de wijze waarop Facebook omging met de privacy van de gebruikers.

Instagram, ooit gekocht voor 1 miljard dollar, is enorm belangrijk geworden voor Facebook. Terwijl Facebook vergrijsde, trok Instagram jonge gebruikers aan. Inmiddels zijn dat er een miljard.

Een doorbraak was de toevoeging van Stories, een onderdeel dat rechtstreeks was afgekeken van Snapchat.



Lees het volledige bericht op Emerce »

John Hoogerwaard naar buitenlandredactie NRC

Posted 21 sep 2018 — by Villamedia
Category nieuws

NRC’s plaatsvervangend chef economie John Hoogerwaard keert per 1 oktober terug naar de verslaggeverij. Hoogerwaard ruilt zijn chefsfunctie in voor een plek op de buitenlandredactie van zijn krant. Daar gaat hij aan de slag als redacteur West-Europa,…

Lees het volledige bericht op Villamedia »

E-commerce is het domste businessmodel: de webwinkel als sterfhuisconstructie

Posted 21 sep 2018 — by Emerce
Category nieuws

E-commerce is de belofte van de deze eeuw. Winkelcentra maken langzaam plaats voor bezorgdiensten van de grote en goedverdienende webwinkels. Toch? Niet als je naar de cijfers kijkt. Online verkoop is in hele wereld marginaal te noemen, betoogt Hans van Tellingen. Sterker nog, webwinkels zijn schadelijk voor de maatschappij.

Zijn naam: Pieter Zwart. Zijn beroep: eindbaas bij Coolblue. Zijn missie: een absurd hoge klanttevredenheid. Chapeau. Wie kent Pieter niet? Briljant ondernemer. Een PR-machine. Begiftigd met een forse dosis humor. En bovendien ‘very likable’. In december 2017 zei hij het volgende: “E-commerce is het domste businessmodel ter wereld. Iedere webwinkel ziet er precies hetzelfde uit. Het is altijd iets met een plaatje. Iets met een prijsje. En iets met een knopje. En daar zit precies het probleem. Dat plaatje is iets wat je zelf niet bedacht hebt. Dat knopje moet het gewoon doen. Dus uiteindelijk blijft er maar één ding over waarmee je je kunt onderscheiden. En dat is het (lage) prijsje. Aangezien ik alleen al in Nederland 60.000 concurrenten heb, snap je dat dit gewoon een race to the bottom is. Oftewel: geld verdienen met webwinkels maken, is bijna onmogelijk”.

Hé, maar dat is grappig. Dit lijken wel citaten uit ons eigen artikel (februari 2016). Een artikel waarop veel reacties kwamen. Van (uiterst) positief tot (uitgesproken) vijandig. Want: “Kom niet aan de webwinkel. Dat is de toekomst!”. Mwah, dat is de vraag vonden wij. En vinden wij nog steeds. En zou Pieter dat nu ook door hebben? Dat je dus geen geld kunt verdienen met (alleen) webwinkels?

Een aantal webwinkelfeiten uit Silicon Valley

Twee waargebeurde verhalen. Het eerste; toen ik Cisco in Silicon Valley bezocht – in het najaar van 2016 – werd daar een cursus ‘disruptie’ gegeven. Over hoe je met webshops geld kon verdienen. En hoe je de fysieke winkel kunt verslaan. Bij Cisco dachten ze dat 40 procent van alle aankopen in de VS al via het web ging. En dat de toekomst voor webwinkels zonnig is. Maar ik wees fijntjes op het feit dat het omzetaandeel van Amerikaanse webshops minder dan 8 procent was. Officiële cijfers van ‘The US Government’. Consternatie alom. Zeker toen ik het volgende vertelde: “Echt geld verdienen kun je alleen met een stenen winkel. Zo’n beetje elke webshop lijdt verlies. Gebruik internet als hulpmiddel om mensen naar jouw winkel toe te halen. Zodat de transactie daar plaatsvindt. Het liefste met een lange kassabon. Ingewikkelder dan dat is het niet”.

Het tweede verhaal. Ik bezocht ook Google, afgelopen voorjaar. Google is een stuk verder dan Cisco. Waarom? Google gelooft in retail. Fysieke retail wel te verstaan. In meerdere presentaties werd dit benadrukt. De mogelijkheden van de zich oriënterende consument zijn inmiddels oneindig groot. Hoe krijg je die consument in jouw winkel? Dat is de essentie. In geen enkel land vertegenwoordigen de webaankopen meer dan 10 procent. En Google verwacht niet dat dit percentage de komende jaren heel veel zal stijgen. Meer dan 90 procent van alle aankopen vindt dus nog steeds in de fysieke winkel plaats. En in die fysieke winkel kun je dus nog het meeste geld verdienen. Online zichtbaarheid is echter van groot belang. Maar internet dient met name om mensen naar de fysieke winkel toe te halen. Aldus Google. Internetgigant.

Ons eerder genoemde artikel deed veel stof opwaaien. Wat waren de belangrijkste conclusies destijds?

  • Het geloof in de webshop is een soort religie. ‘Internetkerk’ is een goede benaming.
  • Als je denkt dat webshops dé toekomst zijn, dan doe je aan achterhaald ‘2012-denken’.
  • Er is geen directe correlatie tussen internet en leegstand.
  • De pure webplayers zijn uiterst scheutig met informatie over de omzet. En de grote percentages groei. Maar zij zijn niet scheutig met informatie over winst. Daar is zelfs bijna nooit sprake van. Sterker nog: de megaverliezen stapelen zich op. Vaak evenredig. Dus: hoe hoger de omzet, hoe hoger het verlies. Met name Zalando – gratis verzendingen en gratis retourzendingen, terwijl deze laatste naar verluidt zeventig procent bedragen – maakt het bont. Elk jaar in januari melden zij trots dat zij voor het eerst winst hebben gemaakt. Maar ergens in augustus blijkt dan dat er kennelijk nog ‘vergeten kosten’ zijn. Die van de ‘brutowinst’ moeten worden afgetrokken. Zalando lijkt zo een piramidespel te zijn. Op een gegeven moment loopt het spaak. Bijvoorbeeld als de financiers Zalando zat zijn. In het artikel wordt een uitgebreide tabel getoond die onze stellingen ondersteunt.
  • En kloppen de omzetgegevens eigenlijk wel? Verzend- en retourkosten zijn meestal bij de omzet inbegrepen. En tevens doet men aan ‘dropshipping’. De omzet van de aangesloten partner (een andere retailer) van het verkochte product wordt voor 100% meegerekend. Terwijl sommige producten alleen maar zijn verhandeld. En dus nooit in het bezit zijn geweest van de internetaanbieder. Zodat eigenlijk alleen de commissie als omzet gerekend moet worden. Als Bol zegt met 30 procent te groeien, zijn ze eigenlijk maar met 7 of 8 procent gegroeid.
  • Waarom gaan bedrijven als Zalando toch gewoon door? Dat kunnen zij zolang er sprake is van financiers. Maar deze willen toch ook geen geld gooien in een bodemloze put? Uiteindelijk niet, zo is de verwachting.
  • Maar het zou ook anders kunnen. Op veel plekken worden fysieke winkels geopend door de vroegere ‘pure players’. Zodat zij volwaardige omnichannel-aanbieders worden. Zoals CoolBlue. Fietsenwinkel.nl. En op internationale schaal Amazon. En Ali Baba, dat zelfs complete winkelcentra opkoopt.
  • En verder kwam de Nederlandse onderzoeker Jesse Weltevreden tot de conclusie dat 80 procent van de e-tailers eigenlijk geen geld verdient. Zij zijn vaak niet eens vindbaar op het internet. Het zijn veelal ‘zolderkamerbedrijfjes’. En veel van die ‘winkels’ verdwijnen na een paar jaar weer. Natuurlijk zijn er ook bedrijven die wél vindbaar zijn. En die zelfs hoge omzetten behalen. Maar vaak wordt door deze bedrijven met name geconcurreerd op ‘prijs’. En dat is in 2018 niet anders
  • Discounters als Action en Primark hebben geen webshop en halen torenhoge omzetten. Hoge groeipercentages. En hoge winsten. Een webshop zou de winsten teniet doen. Want de lage marges laten geen verzend- en retourkosten toe, die door de retailer betaald moeten worden.
  • Op het internet wordt gericht gezocht en gekocht. Vaak blijft het bij één product. Er is sprake van een korte kassabon. In de fysieke retail wordt vaak meer gekocht dan men van plan was te kopen. Een lange kassabon.
  • De van origine fysieke spelers als Zara en onze eigen vanHaren hebben een webshop. Maar het gros van de (hoge) omzet en de (grote) winst wordt behaald in de fysieke winkel. Ook hier geldt dat de webshop meer als een service naar de klant wordt gezien. Om je bestaande klanten te houden. Om deze nog meer te laten besteden. En om nieuwe klanten te verkrijgen. Die daarna ook de winkel ingelokt worden als zij de bestelde spullen ophalen. En aldus een lange kassabon genereren.  
  • De ICSC heeft berekend dat minimaal tachtig procent van alle (van origine fysieke) retailers met een webshop verlies maakt op de webshop. Maar als je een sterk merk bent, maakt dat niet uit. Je maakt het goed met de winst van de fysieke winkel. Maar juist als matig draaiende retailer kan een webshop meer ‘burden’ zijn dan ‘asset’. Een webshop is er eigenlijk alleen voor de betere retailers, die de verliezen hierop kunnen compenseren.

Er kwamen veel reacties. Sommigen uit de online wereld dreigden zelfs met juridische maatregelen. Dat was het slechte nieuws. Maar goed nieuws was er ook. De media – krant, radio, tv, tientallen interviews – smulden van het verhaal. In Nederland én België. Eindelijk werd het hosannagejuich van de webshops een keer doorgeprikt. En sindsdien komt ook CoolBlue met winstcijfers naar buiten. Wat ze voorheen niet deden. Heel erg minieme – bruto? – winstcijfers overigens. Waarbij je je moet afvragen of dit ook eigenlijk geen netto verliezen blijken te zijn. En daarbij: zijn de verliezen uit eerdere jaren al gecompenseerd? In hoeverre is er sprake van eigen vermogen op de balans?

Maar meestal goed nieuws dus. En veel positieve reacties. Maar wat je dan krijgt, is dat anderen er ook met je verhaal vandoor gaan. Dat is prima. Wordt ook toegejuicht door ons. Als die mensen een bron gebruiken althans. Velen deden dat. Maar een aantal niet. Maar ach. Wat maakt het uit. Ons artikel uit 2016 raakte een snaar. En de boodschap mag gehoord worden. Een webshop is slechts een distributiekanaal en is geen concurrent voor de stenen winkels.

Waarom webwinkels schadelijk zijn voor de maatschappij

Maar het verhaal gaat verder. Webwinkels doen soms meer kwaad dan goed. En zijn vaak zelfs schadelijk voor de maatschappij. In dit artikel, van oktober 2017, is daar het volgende over geschreven:

  • Webwinkels leiden tot meer verkeerscongestie en gevaarlijke situaties in de binnenstad;
  • Grote ‘consultancy firms’ (als McKinsey) hebben vaak weinig met retail. En doen verkeerde voorspellingen die veel te positief uitpakken voor de toekomst van de webwinkels;
  • Banken lijken retail ook vaak niet goed te vatten. En hebben webshops zwaar gefinancierd;
  • Webshops betalen geen (winst)belasting;
  • The ‘race to the bottom’ leidt tot lagere prijzen. En dus ook tot verlies bij fysieke retailers;
  • Webshops worden onevenredig bevoordeeld ten opzichte van fysieke winkeliers, er is geen gelijk speelveld;
  • De overheid – en dus de belastingbetaler – draait uiteindelijk voor de kosten op.

Groeit het internetaandeel eigenlijk wel zo hard?

In 2015 hebben wij becijferd dat het internetaandeel in de totale retailomzet hooguit 7 procent bedroeg, en geen 23 procent waar Thuiswinkel.org en GfK mee schermden destijds in 2015. Let wel: in dit percentage – van maximaal 7 procent – is ook omnichannel verwerkt (op het web bestellen, in de winkel halen; of in de winkel bestellen en het dan thuis laten bezorgen), terwijl dit eigenlijk ook een fysieke component kent. In een komend artikel en het komende boek ‘Waarom Stenen Winkels Winnen’ volgen de resultaten van de eerste betrouwbare meting. 

Een webwinkel is eigenlijk een postorderbedrijf

Interessant is echter de these in hoeverre het onlineaandeel echt gegroeid is als je de vroegere postordermarktaandelen eraf trekt. Postorderbedrijven werden destijds verzendhuizen genoemd. Geen warenhuizen of winkels. Verder is Amerikaanse warenhuisketen Sears ooit begonnen als postorderbedrijf. Om later pas uit te groeien tot een fysieke warenhuisgigant. Amazon gaat dezelfde kant op. Amazon? Ja, Amazon. Want een webwinkel is eigenlijk niets meer dan een postorderbedrijf. En Amazon (nu al met een fysiek aandeel van ruim 30 procent) gaat zich ontwikkelen tot een soort Sears  en opent in rap tempo stenen winkels. Vroeger werd er al bezorgd, door de postorderbedrijven. Nu wordt er ook bezorgd, door de webwinkels. Het enige verschil met vroeger is een handige bestelapp. Niet veel meer dan dat. Maar met bezorgen verdien je geen geld in de retail. En daarom gingen de postorderbedrijven zich ontwikkelen tot fysieke aanbieder. En doen de huidige webwinkeliers hetzelfde.

Het verliesvehikel van Bol.com

En dan Bol.com, de eeuwige start-up. Al sinds 1999 actief. Mede-auteur Tadek Solarz heeft hier al sinds 2016 meerdere blogs aan gewijd. Het aardige is dat Ahold Delhaize sinds vorig jaar jaarcijfers produceert. En hieruit kun je, via een omweg, de verliescijfers van Bol.com distilleren. Deze bedragen jaarlijks zo’n 100 miljoen euro op een omzet van ruim een miljard. Dat lijkt geen duurzaam verdienmodel. In dit blog vat Tadek het samen: Daarmee lijkt het avontuur van de Nederlandse pure players voorlopig ten einde. Er is op dit moment kennelijk geen schaal in Nederland waarmee je als pure player een online warenhuis succesvol kan exploiteren. Verdere groei richting handelsplatform of investeren in fysieke winkels is onvermijdelijk”. 

En in een ander blog wordt ook de totale behaalde jaarlijks online omzet – van alle webwinkels tezamen – in Nederland (zo’n 11 miljard) gerelativeerd: “Elf miljard omzet is natuurlijk een indrukwekkend getal. In perspectief is het echter nog steeds maar evenveel als de halfjaaromzet van Zara, dat er met zijn stenen winkels meer dan een miljard euro netto aan overhoudt. Wat in Nederland wordt verdiend, onder de streep, met het verplaatsen van die elf miljard euro online omzet – waar online believers mee pronken – weet niemand”. En over de winsten – die geen echte winsten zijn – het volgende: “Nadat een ING-medewerker (gespecialiseerd in retail) juichend twitterde dat de ebitda van Coolblue was toegenomen, meldde ik dat ebitda nog geen winst was. En dat de verhouding ebitda versus omzet wellicht ietwat aan de krappe kant was. Ik werd door hem neergezet als een Dinosaurus. En we weten allemaal wat er met de Dinosaurussen is gebeurd. Alles mag je zeggen natuurlijk, maar van een bankmedewerker had ik iets meer diepgang verwacht. Ebitda – inkomsten vóór aftrek van rente, belasting, afschrijvingen op activa, leningen en goodwill – is een vaag begrip”.

Amazon, zo elegant als een kettingzaag

OK, zult u als lezer zeggen, dit is Nederland. In Amerika kan het wel, winst maken. Zo maakt Amazon veel winst. Zou het? In dit artikel blijkt dat – op de retailverkopen – Amazon misschien wel een miljard dollar per jaar verlies lijdt. En winst wordt er alleen behaald met clouddiensten en aanverwante zaken. Het is zeer de vraag of de hoge beurswaarde van Amazon gerechtvaardigd is. En of Amazon nog heel lang dé uitdager zal blijven. Zo verwacht Doug Stephens, Amerikaans Retail Futurist, althans. In essentie zegt hij: “As a shopping experience, Amazon is about as elegant and enjoyable as a chainsaw”.

Stephens heeft overigens al veel over Amazon geschreven. En door Retailtrends is hij ook geïnterviewd. Dat Amazon steeds nadrukkelijker investeert in echte winkels, is voor Stephens het bewijs dat het fysieke winkellandschap niet dood is. Logisch ook, vindt hij: “Want naar een winkel gaan is een menselijke activiteit, die afstamt van de dagen dat we nog jagers en verzamelaars waren. Het zit in ons DNA, de neiging om naar een winkel te gaan zal dus blijven”. Hij ziet Amazon nog veel jaren de lakens uitdelen, maar signaleert voor de onderneming ook risico’s aan de horizon: “Op een gegeven moment is Amazon op het speelveld geen uitdager meer die de vrijheid heeft om geld te verkwanselen onder het motto van innovatie en groei”. Anders gezegd: ook Amazon is eindig.

Het failliet van de platformeconomie

En de platformen als businessmodel? Bol is een platform, Amazon ook. In die zin dat je ook producten van anderen verkoopt. Volgens sommigen zijn platformen de toekomst. Maar wij denken dat de platforms (‘mooier Nederlands dan platformen’) eigenlijk de weg kwijt zijn. Alsof het niet meer om de producten gaat, maar alleen om de distributiekanalen. Het gaat echter niet om het distributiekanaal, het gaat om de spullen die je verkoopt. Dat moeten producten zijn die mensen ook willen hebben. En waarvoor ze willen betalen. Zowel online als offline.

De webshop is passé

De verwachtingen die de webshop-economie met zich meebracht zijn eigenlijk niet gerealiseerd. ‘Pure players’ spelen niet de belangrijke rol die werd verwacht. Zoals we eigenlijk al jaren roepen, blijkt ‘online’ een distributiemodel te zijn. Dat nu ook met succes als een servicemodel door alle winkels is omarmd. Kijk maar naar de gratis boodschappendiensten van Jumbo en Albert Heijn. Men noemt het e-commerce, maar dat is onzin. De kruidenier van vroeger bracht de boodschappen ’s avonds ook gratis bij je thuis. Dit betreft ‘gewoon’ goede service. ‘Piet de SRV-man’ deed elke avond een extra ronde, waarbij hij gratis de spullen bracht die hij overdag niet in zijn kar had. De hele e-commercediscussie is nogal hijgerig.

Daarbij is alles eigenlijk omnichannel geworden. De slechte winkelketens hebben door een waardeloze vermogenspositie de afgelopen tien jaar het loodje gelegd. Al die faillissementen stookten het online vuurtje op: ” Zie je wel, online heeft de toekomst, kijk eens naar al die bedrijven die kapot gaan. Dat komt door het internet”. Het bleek onzin. Zo blijkt. Nu de economie weer draait en de koopkracht weer meer op orde is. De meeste winkelbedrijven verdienen gewoon weer geld.

Verder gaan wij nu richting een nieuwe financiële situatie. Wanneer de rente gaat oplopen komen er alternatieven voor beleggers. De afgelopen jaren werd geïnvesteerd in de zogenaamde groeiaandelen, zoals bijvoorbeeld Thuisbezorgd/Takeaway. Niet omdat de resultaten zo goed zijn. Maar omdat er veel geld naar toe vloeit, stijgt de beurskoers als vanzelf. Dat levert mooie  – fictieve – rendementen op voor beleggers. De helft van de omzet is echter verlies. Dat kun je met droge ogen nauwelijks een verdienmodel noemen. Veel van deze internetaandelen, vrijwel allemaal, keren geen dividend uit. Dus zijn het eigenlijk geen aandelen voor beleggers. Maar wél aandelen voor speculanten. De geldpersen hebben de afgelopen jaren volop gedraaid. Een muur van ‘gratis geld’ stuwde de webshopeconomie.

Maar als je goed kijkt, zie je dat er een verandering op til staat. De geldpers draait steeds langzamer. De rente kruipt omhoog. Zodra financiële markten gaan veranderen – en dat is in de afgelopen tien jaar nog niet gebeurd – breekt de volgende fase aan voor de online pure players die – omdat ze niet of nauwelijks geld verdienen – niet zo veel vet op de botten hebben. Zodra speculanten alternatieven hebben om te beleggen, valt de motor stil. Het zou zomaar kunnen dat wij dan een domino-effect gaan zien. De problemen bij bijvoorbeeld Tesla steken misschien wel het lont in het kruitvat. Waarna ‘lievelingsdisrupters’ als Uber en Airbnb – en andere platforms-  het heel erg moeilijk gaan krijgen.

Het bloedbad van Uber, Tesla en Takeaway

Het is een soort bespiegeling die je niet veel leest. Iedereen schreeuwde dat de winkels naar de verdoemenis gingen vanwege het internet. Dat was onzinnig. Geld zoekt rendement en dat was te vinden in de onlinehoek. In die hoek groeiden de omzetten. Dat er geen ene mallemoer verdiend werd maakte niemand wat uit. Omzetgroei zorgde voor meerwaarde van die bedrijven en die werden meer waard omdat er meer geld ingestopt werd. Eigenlijk pomp je er een hoop lucht in. En alleen de eerste investeerders profiteren. De laatste investeerders draaien voor de ellende op. Daar zijn bedrijven heel groot mee geworden. Zodra dat geld ergens anders kan renderen loopt die motor echter vast. De kassa’s van bijvoorbeeld Takeaway en Tesla zijn leeg.  Daar moet steeds extern geld in. Zodra dat niet meer komt is het van de ene op de andere dag afgelopen. Het zou zomaar kunnen dat we zoiets binnen twee jaar gaan meemaken. Nu hebben wij geen glazen bol. Maar dat het weerstandsvermogen van veel online bedrijven nauwelijks iets voorstelt is een publiek geheim. Met één zuchtje tegenwind is het simpelweg afgelopen.

Je kunt je wel voorstellen dat zoiets een bloedbad kan worden. Als het vertrouwen uit die online shopmarkt loopt, krijg je simpelweg geen financieringen meer. De bank of externe financiers trekken óf de stekker eruit óf de webretailer betaalt zich bont en blauw aan risico-opslag. Waardoor je nooit meer een euro kunt verdienen. In zo’n scenario gaan wij precies zien wat wij ook gezien hebben met de fysieke winkels. Maar dan andersom. Gebrekkig eigen vermogen. En banken die niet thuis geven. Tel uit je winst. Of beter, je verlies. Faillissementen zijn het gevolg.

Conclusie

Is online zichtbaarheid eigenlijk met name een middel om klanten naar de echte winkel toe te lokken? En een service om jouw maat/kleur dezelfde dag of volgende dag thuis te laten bezorgen als het product niet op voorraad van de winkel is – met overigens wél gevolgen voor de marge vanwege de bezorgkosten -? Is een webwinkel eigenlijk alleen maar geschikt voor sterke fysieke retailers? En niet geschikt voor kwakkelende retailers – zie V&D, zie Blokker -? Te grote online marktaandelen leiden ertoe dat je in je eigen voet schiet als retailer. De onlinediscussie is daarmee een achterhoedegevecht. Uiteindelijk gaat het om de producten die je verkoopt. De collectie. Én de service en het ondernemerschap.

En om weer terug te komen op de postorderbedrijven van vroeger: ook toen had je al luie mensen. Of mensen die een hekel hadden aan winkelen of slecht ter been waren en dus vanuit hun stoel bestelden. Online verkoop is een distributiemodel maar geen verdienmodel. Een webwinkel runnen is een tamelijk domme activiteit, waarmee je zelden winst kunt maken.

Dit artikel is samen geschreven met Tadek Solarz, DGA van The Creative Marketing Group / CMG Nederland en  Ernest Schaapman, die op dit moment werkt aan een start-up in Stealth modus tezamen met partners Samsung en MoodMedia.



Lees het volledige bericht op Emerce »

Mes van Johannes naar Mac van Dinther

Posted 18 sep 2018 — by Villamedia
Category nieuws

Culinair recensent Mac van Dinther, die 21 jaar restaurantrecensies schreef voor de Volkskrant, wordt hiervoor dinsdag onderscheiden met het ‘Mes van Johannes’, meldt de Volkskrant.

Lees het volledige bericht op Villamedia »

Dertig journalisten Turkse oppositiekrant Cumhuriyet stappen op

Posted 17 sep 2018 — by Villamedia
Category nieuws

Dertig prominente journalisten van de Turkse oppositiekrant Cumhuriyet hebben ontslag genomen nadat het dagblad vorig weekend een nieuw bestuur had gekregen. Ze zien de wisseling aan de top als een uiting van toegenomen overheidsdruk op Turkse media.…

Lees het volledige bericht op Villamedia »

.@DeKanttekening stopt met printeditie

Posted 10 sep 2018 — by Villamedia
Category nieuws

De Turks-Nederlandse krant De Kanttekening verschijnt voortaan alleen nog digitaal. De printeditie die tot voor kort nog wekelijks verscheen, komt te vervallen. Dat meldt hoofdredacteur Mehmet Cerit deze week in een brief aan abonnees. ‘Om onze krant…

Lees het volledige bericht op Villamedia »

Programmatic inkopen bij print? Misschien alleen De Persgroep

Posted 07 sep 2018 — by Emerce
Category nieuws

Wanneer gaat print over naar programmatic inkopen? Dit duurt nu al jaren en inkoopbureau MAGNA vraagt zich in zijn deze week verschenen rapport Outlook 2018 af of het er überhaupt wel van gaan komen.

Meer dan een jaar geleden ging Adoptiq failliet, een marktplaats die digitale media-inkoop faciliteerde voor papieren kranten. Sindsdien is het stil in de markt en zijn er geen initiatieven van uitgevers of externe partijen.

Mochten die er alsnog komen, dan zullen ze volgens Magna van De Persgroep zijn. Alleen: hoe creëer je vraag in een krimpende markt? ‘Er zijn periodes dat de vraag soms groter is dan het aanbod, denk bijvoorbeeld aan de decembermaand. Het maximaal aantal pagina’s staat vast en naast de traditionele adverteerders is er ook alternatieve vraag.’

Toch is er te weinig vraag om met veilingen te gaan werken. Niettemin verwacht MAGNA een automatiseringsslag.

De printmarkt heeft het nog altijd moeilijk. Vooral voor magazines is het een uitdaging het tij te keren. MAGNA in zijn rapport: ‘Wij dachten dat de krimp naar 6 procent zou zakken in 2017, maar die is dus meer dan verdubbeld tot 12,2 procent. Dat komt onder meer door de groeiende geldstroom naar branded content, die hard blijft groeien.’



Lees het volledige bericht op Emerce »

New York Times publiceert anoniem opiniestuk over Trump ‘verzetsbeweging’

Posted 06 sep 2018 — by Villamedia
Category nieuws

De New York Times heeft gisteren een anoniem opiniestuk gepubliceerd, geschreven door wat de krant omschrijft als “een hoge ambtenaar” in het Witte Huis.…

Lees het volledige bericht op Villamedia »

FD wil met vernieuwde krant levenscyclus verlengen

Posted 03 sep 2018 — by Adformatie
Category nieuws

Het nieuwe concept is in co-creatie met de lezer tot stand gekomen. Hoofdredacteur Jan Bonjer: ‘Print is voor je merk woest belangrijk.’

Lees het volledige bericht op Adformatie »

Financial Times naar miljoen online abonnees

Posted 31 aug 2018 — by Emerce
Category nieuws

De Engelse zakenkrant Financial Times is op koers om volgend jaar over de grens van de 1 miljoen digitale abonnees te gaan.

Meer dan tien jaar geleden besloot de krant om niet meer al zijn producties gratis op internet te zetten. Dit stuitte op een combinatie van onbegrip en afkeuring, want lezers zouden niet willen betalen voor digitale kopij. De krant bewijst het tegendeel.

Sinds de invoering van betaalmuur steeg het aantal digitale abonnees internationaal tot 930.000. Het merendeel van hen (740.000) heeft geen papieren krant daarbij, een klein deel wel.

Bij het huidige online groeitempo van 11 procent per jaar gaat de krant volgend jaar over de symbolische grens van het miljoen heen.

De vorm van de betaalmuur is lange tijd aan verandering onderhevig geweest. Tot 2015 kon bezoekers meerdere artikelen per maand gratis lezen. Als ze meer wilden, moesten ze een abonnement nemen. Na deze tijd was er sprake van https://www.reuters.com/article/us-pearson-ft-subscribers/ft-to-change-the-way-it-charges-for-digital-news-idUSKBN0LV0QI20150227 een goedkope proefperiode van een maand en daarna een duurder abonnement voor online toegang tot alle producties. Ook was deze drempel lange tijd te omzeilen door titels van krantenartikelen via Google te zoeken.

Vergelijkbaar met de Financial Times in Nederland is Het Financieele Dagblad. Dat meldde eerder deze zomer dat het 85.000 betalende digitale klanten heeft. In Amsterdam wordt de grens van honderdduizend online abonnees als haalbaar geacht.

Foto: Financial Times (cc)



Lees het volledige bericht op Emerce »

BNR start podcastprogramma op radio

Posted 30 aug 2018 — by Emerce
Category nieuws

De zakelijke radiozender BNR zendt vanaf volgende week iedere dag een programma uit dat louter over podcasting gaat.

Het nieuwe programma BNR Podcast Uur wordt tussen twee en drie in de middag uitgezonden.

Luisteraars horen er in ieder geval de dagelijkse nieuwspodcast Newsroom die BNR met Het Financieele Dagblad maakt. In twintig minuten tijd wordt het publiek bijgepraat over de actualiteit van dit moment door journalist van de krant.

Verder worden de nieuwe, goede en opmerkelijke podcasts uitgelicht.

BNR investeert veel in de diversificatie van zijn aanbod buiten de FM-zender om. Podcast worden gezien als het on demand-medium bij uitstek om de contactduur met het publiek te verlengen en nieuwe luisteraars te vinden en binden.

Foto: intendencia magallanes (cc)



Lees het volledige bericht op Emerce »

‘Payrolling leidt tot tweedeling op de werkvloer’

Posted 29 aug 2018 — by Villamedia
Category nieuws

Het fenomeen van payrolling is nadelig voor journalisten die via die constructie worden ingehuurd en veroorzaakt een tweedeling op de werkvloer, stellen bonden NVJ en FNV in de Volkskrant. Werknemers hebben weinig zekerheid en krijgen minder betaald

Lees het volledige bericht op Villamedia »